°Бир подшоҳнинг--ДОНО-- вазири бор эди.

°Ҳар куни подшоҳнинг ёнига кирганда:
°Яхшилик қилганга яхшилик қил, бадкорга
ўзининг бадкорлиги--КИФОЯ,~ деркан. °Подшоҳ
у вазирни ҳурмат қиларди. °Аммо
мулозимлардан--БИРИ-- у доно вазирни
кўролмасди.
°Бир кун у ҳасадчи--МУЛОЗИМ--подшоҳга
айтди:
°Вазирингиз--DOIMO--сизни ёмонлаб:
°Подшоҳнинг оғзидан бадбўй, сассиқ ҳид
келади, яқинига боришга--АСЛО--тоқат қила
олмайман,~дейди.
°Подшоҳ ҳасадчидан:
°Бу сўзингга--ДАЛИЛ--кўрсата оласанми?~деб
сўради.
°Ҳасадчи:
°Вазирни ҳузурингизга чақиринг, бурнини --
ТУТИБ--кирса, тўғри сўзлаганимни
биласиз,~деди.
°Нобакор мулозим подшоҳ ёнидан чиқиб,
вазирнинг ёнига борди,--УЙИГА--зиёфатга
таклиф қилди.
°Вазир меҳмон бўлиб келгач, уни сассиқ
саримсоқ қўшилган овқат--БИЛАН--зиёфат
қилди.
°Вазир зиёфат тамом бўлгандан кейин
ҳасадчининг уйидан чиқиб, тўппа~тўғри
подшоҳнинг ёнига борди.
°Подшоҳ:
°--ЯКИНРОК КЕЛ--дегач, вазир «тағин подшоҳ
сассиқ саримсоқ ҳидидан беҳузур бўлмасин»
~деб бурнини тутиб подшоҳга яқинроқ борди.
°Подшоҳ буни кўргач, мулозимнинг сўзи тўғри
эканига ишонди.
°Подшоҳнинг бир одати бор эди: ~кимга
илтифот--ЁКИ--ғазаб қилса, хат ёзиб муҳрлаб:
°Бу хатимни менинг саройим бошлиғи қўлига
бер~деб хатни у кишига топширарди.
°Сарой бошлиғи хатни ўқиб подшоҳ нима
буюрган бўлса, уни--АМАЛ--га оширарди.
°Подшоҳ одати бўйича--ХАТ--ёзиб, муҳрлаб
вазирга берди, сарой бошлиғига топширишни
буюрди.
°Вазир--ХАТ--ни олиб кетаркан, йўлда ҳасадчи
мулозим учраб қолиб вазирдан:
°Бу нима хат?~деб сўраб қолди.
°Вазир:
°Подшоҳ--МЕНГА--қимматбаҳо либос инъом
қилди»,~деди.
°Чиндан ҳам у шундай ўйлаганди. °Мулозим
вазирга ялиниб~ёлвориб:
°Иккимизнинг яхши--ТАНИШ--лигимиз
ҳурмати хатни менга беринг, либосни мен олай,
бу эса сизнинг қилган зўр --ИЛТИФОТ-----ингиз
бўлади, бу илтифотингизни ҳеч вақт
унутмайман,~деди.
°Вазирнинг раҳми келиб, --ХАТ--ни унга
топширди.
°Ҳасадчи севиниб, хатни олиб бориб сарой
бошлиғига топширди.
°Сарой бошлиғи--ХАТ--ни ўқиб кўриб
мулозимларига:
°Бу одамни ўлдиринглар, подшоҳ шундай
буюрибди, подшоҳ--АМР--ини дарҳол бажо
келтиринг!~ деди.
°Сарой бошлиғининг буйруғини эшитиб,
ҳасадчи:
°Бу хат вазирга берилган--ХАТ--эди, мен ундан
тилаб олгандим!~деб дод~фарёд қила
бошлади.
°Сарой бошлиғи бу воқеани подшоҳга маълум
қилди.
°Подшоҳ буни яхшилаб тафтиш қилгач,
ҳасадчининг саримсоқ қўшган таом билан
вазирни зиёфат қилгани, вазир эҳтиёт--ЮЗА--
сидан бурнини тутгани подшоҳга маълум
бўлди, вазирнинг гуноҳсиз эканини билиб,
унинг мартабасини яна оширди.
°Ҳасадчига эса қаттиқ--ЖАЗО-- берди.
°Подшоҳ вазирига:
°Ҳар куни ёнимга кирганингизда биринчи
сўзингиз «яхшилик қилганга яхшилик қил,
бадкорга ўзининг бадкорлиги кифоя» дегучи
эдингиз, ҳақ экансиз, ҳасадчининг
бадкорлиги--УНИНГ-- ўз бошига етди,~ деди.