Իմ այս պատմությունը մի գեղեցիկ զույգի մասին է:Նրանք ծանոթացել էին շատ պատահական՝խնջույքի ժամանակ:Տղան աննդհատ նայում էր աղջկան,իսկ աղջիկը աննդհատ ժպտում էր:Արդեն շատ ուշ էր աղջիկը պետքե գնար տուն:Տղան առաջարկեց ուղեկցել նրան մինչև տուն,աղջիկը չմերժեց:Ամբողջ ճանապարհին նրանք զրուցում էին:Այդ օրը երկուսի համար ել ճակատագրական եղավ:Օրերը անցնում էին,նրանք օր օրի ավելի ու ավելի շատ էին կապվում իրար հետ:Նրանք երկուսնել սիրում էին իրար,տղան վաղենում էր որ իր սերը խոստովանելուց հետո կարող է կորցնել աղջկան:

Մօտենում էր աղջկա տարեդարցը,լռանում էր նրա 20 ամյակը:Տղան աղջկա տարեդարցից մեկ օր առաջ եկավ և աղջկան ասաց
-Կոգնես ինձ մի հարցում?
-Այո,ինչ է պատահել?
-Վաղը իմ նշանդեքն է և ես դեռ մատանի չեմ գնել,կոգնես միասին ինչոր հետաքրքիր բան գնեմ?:-Տղայի խոսքերը կոտրեցին աղջկա մեջ ամեն ինչ,նա կորցրեց իր վերջին հույսը,նա պատասղանեց.
-Այո,մեծ հաջույքով...
Հաջորդ օրը տղան երեկոյան զանգեց աղջկան,շնորհավորեց ծննդյան տարեդարցը:Աղջիկը տխուր ձաընօվ հարցրեց.
-Նշանվեցիր?
-Այո,ուզւմ եմ ձեզ ծանոթացնել,դեմ չես լինի որ հիմա գանք ձեր տուն?
-Ոչ դեմ չեմ,եկեք սպասում եմ անհամբեր:
Անցավ մեկ ժամ տղան եկավ մտավ ներս,նա մենակ էր,աղջիկը հարցրեց.
-Իսկ որտեղ է քո ապագա կինը?
Տղան ժպտաց,աղջկան տվեց հայելի եվ ասաց.
-Նաըիր նա այնտեղ է:Աղջիկը շատ զարմացավ,տղան գրպանից հանեց մատանին դրեց աղջկա մատին և ասաց
-ՄԱՏԱՆԻՆ ԻՐ ՏԻՐՈՋ ՄՈՏ Է,ԻՍԿ ԻՄ ԱՊԱԳԱ ԿԻՆԸ ՀԻՄԱ ԺՊՏԱԼՈՎ ՆԱՅՈՒՄ Է ԻՆՁ,ԻՍԿ ԵՍ ԻՆՔՍ ԻՆՁ ԽՈՍՔԵՄ ՏԱԼԻՍ ՆՐԱՆ ԱՇԽԱՐՀԻ ԱՄԵՆԱԵՐՁԱՆԻԿ ԿԻՆԸ ԴԱՐՑՆԵԼ....