Фильтр
Կան մանկության ընկերներ, ում հիշում ես ու ճանաչում ես այնքան ,որքան ինքդ քեզ: Կան ընկերներ ,ովքեր հայտնվում են անսպասելի ու դառնում կյանքիդ, օրերիդ, հոգուդ անբաժան մասը: Կան ընկերներ, ում կարող ես տարիներով չտեսնել, բայց երբեք չդադարել ընկերներ մնալ: Եվ կան ընկերներ ,ովքեր դառնում են քո ընտանիքը, ում հետ մեկ արյուն ես` մեկ հոգի: Նրանք երբեք չեն երկմտում` օգնե՞լ թե՞ ոչ, գա՞լ թե՞ ոչ, հավատա՞լ թե՞ ոչ: Նրանք կան և նրանց լինելը դառնում է շնչելու նման բնական, ապրելու պես սովորական: Բայց նրանց բացակայությունը հանկարծ միանգամից կարող է երկրաշարժի նման ցնցել կյանքդ: Կան ընկերներ ,ովքեր բաց չեն թողնում քեզ, եթե նույնիսկ դու չես ուզում, որ քեզ բռնեն: Բաց չեն թողնում, որ չընկնես, չկորցնես հավասարակշռութ
«Սևակը գրել է մի գիրք՝ «Անլռելի Զանգակատունը», որը պետք է կարդա յուրաքանչյուր թուրք մտավորական։ Այնտեղ ատելություն չկա, այլ արդարության կոչ։ Ես նրանից սովորեցի, որ հիշողությունը չի կարելի սպանել»։ Ազիզ Նեսին 1963 թվականին Հայաստանի գրողների միությունում տեղի ունեցավ Պարույր Սևակի և թուրք գրող, երգիծաբան Ազիզ Նեսինի պատմական հանդիպումը։ Սևակը, հանդես գալով որպես իր ժողովրդի ձայն, բարձրացրեց բարդ և սուր հարցեր։ Նա խոսեց Կոմիտասի անունը Թուրքիայում լռեցնելու և սեփական պատմությանը դիմակայելու անհրաժեշտության մասին։ Սևակը շեշտեց, որ գրողը չի կարող իսկապես ազատ լինել, եթե ժողովուրդն իր ինքնությունը կառուցում է ուրիշի ողբերգության ժխտման վրա։ Ազիզ Նեսինը, ի պատասխան, ընդունեց, որ Թուրքիայում թաքնվա
загрузка
Показать ещёДополнительная колонка
О группе
⋆˚✿˖°Երջանիկ լինելու համար աշխարհ շուռ տալ պետք չէ. բավական է այդ մե՜ծ աշխարհում քո մի փոքր աշխարհը գտնես…⋆˚✿˖°
Скрыть информацию
Фото из альбомов
Правая колонка