Աշունը նորից եկավ՝
իր դեղին տերևներով, երկար լռություններով
ու անցած տարիների հուշերը վերադարձրող քամիներով…
Մեծանալով հասկանում ես՝
կյանքում ամեն ինչ չէ, որ պետք է պահել։
Ոմանք գալիս են՝ մի դաս թողնելու,
ոմանք՝ մի հիշողություն,
իսկ ոմանք էլ պարզապես հեռանում են՝
քեզ ավելի ուժեղ դարձնելով։
Աշունը ինձ սովորեցնում է բաց թողնել՝
առանց մոռանալու,
կարոտել՝ առանց հետ դառնալու,
լռել՝ առանց ամեն ինչ բացատրելու
և շարունակել ճանապարհս՝
նույնիսկ երբ սիրտս երբեմն
մնում է անցած օրերի մեջ։
Գուցե հենց սա է մեծանալը՝
ավելի քիչ խոսել,
ավելի շատ զգալ,
ավելի թանկ գնահատել ունեցածը
և ամեն ընկնող տերևի մեջ
տեսնել կյանքի մի փոքրիկ դաս…
Ու աշնան այս մեղմ տխրության մեջ
ես շնորհակալ եմ այն ամենի համար,
ինչ եղել է,
ի
Թող այս օրը լինի պայծառ ու բարի, յուրաքանչյուր տուն լցվի հարմարավետությամբ, յուրաքանչյուր սիրտ՝ հույսով, իսկ յուրաքանչյուր հայացք՝ ջերմությամբ։ Թող իրականանան ձեր բոլոր երազանքները, և ձեր կողքին լինեն նրանք, ովքեր աջակցում և հասկանում են։ Թող այս օրը ձեզ բերի ոչ միայն լավ պահեր, այլև իսկական ուրախություն՝ հանգիստ, անկեղծ և հոգեհարազատ։
Հավերժություն, հատկապես, երբ այն միահյուսվում է պահի հետ...
Այս պարադոքսը պարունակում է մարդկային զգացմունքների ողջ կախարդանքը... ինչ-որ հսկայական անչափելի բան, հանկարծ տեղավորվում է մեկ վայրկյանի մեջ՝ դողացող ձայնով, անփույթ հայացքով, այնպես, ինչպես ինչ-որ մեկի ձեռքը հենվում է քո ձեռքի վրա, կարծես այդպես նախատեսված լիներ ժամանակների սկզբից ի վեր։❤️
Թող այս օրը լինի պայծառ ու բարի, յուրաքանչյուր տուն լցվի հարմարավետությամբ, յուրաքանչյուր սիրտ՝ հույսով, իսկ յուրաքանչյուր հայացք՝ ջերմությամբ։ Թող իրականանան ձեր բոլոր երազանքները, և ձեր կողքին լինեն նրանք, ովքեր աջակցում և հասկանում են։ Թող այս օրը ձեզ բերի ոչ միայն լավ պահեր, այլև իսկական ուրախություն՝ հանգիստ, անկեղծ և հոգեհարազատ։
03:44
загрузка
Показать ещёПравая колонка