Սիրո չափն անվերջությունն է

Որոշ հայացքներ կարող են ասել ավելին, քան յոթանասուն հազար բառ։ 🖤👥

Էլ քեզ չսիրել՞... Կա՞ արդպես հնար._ Հանել քո սերը իմ սրտի խորքից,_ Նու՛յնն է` Թե մի օր լի՛ճը Սևանա, Հանե~ն Գեղամա լեռների գրկից, Հանե~ն ու տանեն` լեռները թողած Առանց հմայքի՛ ու կախարդանքի՛… Էլ որտե՞ղ տենչիս մակույկը լողա, Կարկաչի Զանգու՛ն իմ ներշնչանքի… Էլ քեզ չսիրե՞լ… Խենթացա՞ր, անգին:

Մարդը ջրի նման է: Եթե շարժվեց, հոսեց՝ կզուլալվի, ինքն իրեն կմաքրվի: Թե կանգնեց, անշարժացավ՝ կհոտի:

Հազար տեսակ սեր տեսա, հազարի մեջ քեզ չտեսա։ Անքուն գիշերներ լուսացրի՝ իմանալով, որ մի օր կգաս։ Հազար ափսոս, սերեր տեսա, հազար ափսոս, քեզ չտեսա։ Սե՛ր իմ, հազարները մի օր կգնան, մի օր կգան, իսկ այն, ինչ քոնն է, կգա ու էլ հետ չի գնա... ՀԱՅԿՈ🇦🇲

Մեկ դար ողբացինք ու Կարոտներց խենթացանք քիչ֊քիչ, Մեկ դար հուսացինք... Արդարությունը կհառնի հանկարծ։ Մեկ դար ծեծեցինք դռները բոլոր Ու դժգոհեցինք այս կույր աշխարհից, Բայց դե աշխարհի ականջը Միշտ խուլ, աչքը՝ կույր մնաց։ Ոչ֊ոք չամոքեց ցավը մեր ազգի, Ոչ֊ոք մեր դարդին մի դարման չարեց Ու անպատժելիության հաճույքից արբած Ստոր դահիճը տես թե ինչ արեց։ Եղեռնվում է ազգս ամեն օր ու ժամ Ու սրա վերջը դեռ չի երևում, Հին ցավին կարգին դեռ դարման չարած, Նոր ցավերով են մեր հոգին լցնում։ Ու զարմանում եմ, ո՛վ հայ ժողովուրդ Ո՜նց ես դիմանում ու չես խենթանում, Թե՞ կյանքում էնքան աղետներ տեսար, Որ էլ ոչ մի բան հոգիդ չի ցնցում։ Կարոտել

Խելքի առկայությունը բարոյականության գրավական չէ, բայց գրավականն է այն փաստի, թե ինչքան կարևոր է բարոյապես մաքուր լինել նախ՝ հոգով, հետո՝ մարմնով... Խելացի լինել չի նշանակում ամենագետ լինել. կան կրթված անխելքներ և չկրթված խելացիներ։ Եթե խելքի մեջ ճիշտ չափաբաժնով է զգացմունքայնությունը՝ մարդը շահում է... Եթե խելքը բաժանեինք երկու մասի՝ զգացմունքայնություն և բանականություն՝ առանձին վերցրած երկուսն էլ անիմաստ կլինեին, միայն երկուսի համադրությունը միասին կարող է մարդուն տալ լիարժեք բավարարվածություն։ Եթե մարդու ուղեղը ուրիշ օրգանների նման լիներ՝ օրինակ սիրտ, կամ ուրիշ կառուցվածք ունենար՝ չէր դիմանա... Եթե խելքը գույն լիներ, ըստ ինձ կլիներ բազմագույն ու փոփոխվող։ Խելացի մարդիկ պարզ են, բարի.