📚Висол. 20-қисм. Муаллиф: Баҳорим. #ВисолХикоя Яҳё Замирани ёнидан кетгач ойиси ва опаларини ёнига борди.Ҳуснорани онаси келганди чет элдан,ҳаммага сурпириз қилиб келган Ҳуснорани онаси қизини ўзи билан олиб кетганди. -Замира ойи юринг ўйнаймиз дея даврага тортқилади Ҳуснора Замирани.-Бувимлар ҳам,ойимлар ҳам ўйнашга чиқади ҳозир.Юринггг дея тортқилаб даврага олиб чиқди.Замира атрофга қараб қараб қўяр экан секин мусиқага ҳамоҳанг ўйнай бошлади.Аммо ҳотиржам эмасди.Яҳёни гапини икки қилгиси йўқ,ундан аразласа ҳам,доим эрини руҳсати билан иш қилган Замира ҳозир Ҳуснора ҳафа бўлмасин деб даврага чиққанди. Бироз туриб тўйхонага кирган Яҳё Замирани даврада кўриб қошлари чимирилди,лекин ёнига бормай унга қараб тураверди.Замира ҳам Яҳёга нигоҳи тушдию ўйнашдан тўхтаб секингина яқинлари ёнидан кетиб Яҳёни ёнига борди. -Ҳуснора қўймади ўйнайлик деб шунга чиққандим.Бўлмаса биласизку сизни гапингизни икки қилмаганман. -Ҳаа кўрдим,барибир чиқибсан даврага,энди жавобини ҳам берасан.Билиб қўй бугун сенга уйқу йўқ дея жиддийлигини йўқотмаган Яҳё сирли жилмайди. -Ахиррр Ҳуснора олиб чиқди дедим... -Менга фарқи йўқ. Замира индамади,Яҳё эса аёлини қўлидан тутиб келин куёв ўтирган тарафга қараб юрди. -Кетамиз,Абдулмалик ва Моҳира билан хайрлашгач. Замира яна жим,эрини ортидан жим эргашиб кетарди. Тўй тугаб Абдулмалик акам биз учун олган янги уйимизга олиб келди.Икки қаватлик шинамгина уй,жиҳозлари ҳам дид билан танланган.Биз учун ажратилган хона ҳам нафис атиргул япроқлари ва митти шамчалар билан безатилган. -Моҳирахон сиз мени айтганимни қилингаа,ёдингиздан чиқмасин.Тоғамизнинг аёллари менга гапларини айтдию хонадан чиқди. -Феруз мен қўрқяпман,ҳалиги янгамни айтганларини эшитиб қочиб кетгим келяпти.Рўмолимни тўғирлаётган Феруза пиқ этиб кулди. -Мен қўрқмайман ҳеч нимадан деган Моҳира сенми? Ахир мени илк кечамда роса далда бўлгандингкууу. -Бошингга тушмагунингча билмас экансанда,қарагин бутун танамни қалтироқ босди. -Энди Моҳигинам бу ҳар бир қизни бошида бор экан.Сен қўрқма,янгамиз айтгандан сал ваҳималироқ бўладидаа. Жилмайди Феруза... -Эее борейй далда бўлишни ўрнига қўрқитяпсан. -Бўлди,бўлди қўрма,ҳотиржам бўл.Ҳаммаси яхши бўлади дея Феруза юзимдан ўпди.-Юзингдан ўпиб турай,лабларингга бугун поччамиз эга чиқади.Феруза қош қоқди. -Эее жинниии... -Феруззаа чиқ энди кетамиз,ташқаридан Жўрабекнинг овози эшитилди.Демак ҳозир Феруза чиқса Абдулмалик акам кирадилар.Юрагим тез тез уриб тез нафас олиб чиқарардим,ҳаяжон,қўрқув сабаб. Феруза хонадан чиққач,ўйлаганимдек бироз туриб Абдулмалик акам кирдилар.Кўзларимни юмиб олдим,ҳуддики ҳозир ёнимга келиб қучадигандек дир дир қалтирардим. -Қалбим қуёши салом қилмайсанми? Ёримни жарангдор овозини эшитиб салом қилишим ёдимга тушди,ҳаяжондан янгам айтган гаплар ҳам ёдимдан чиқаётганди. Ҳаяжондан янгам айтган гаплар ёдимдан чиқаётганди.Абдулмалик акам айтгач қўлларим титраганча уларга салом қилдим.Илк кеча,илк никоҳ кечаси ҳаяжонли бўлади дейишса,ширин энтикиб қўярдиму,аммо бунчалик бўлишини ҳаёлимга ҳам келтирмаган эканман.Бошингизга тушса кўраверар,ҳис қилаверар экансиз. -Бахтли бўлайлик,солиҳ ва солиҳа фарзандларни ота-онаси бўлайлик. Абдулмалик акам юзимни секин очиб гапирар экан ҳаяжон ва уялиш ҳиссидан қизарган юзимга қайноқ лабини босди. -Биз кутган,узоқ кутган кунимиз ҳам келди.Мана ёнимда титрабгина турибсан қалампиргинам. -Ўша қалампирингиз ўзгарган,сизга кўнгил қўйдию,тили ҳам ширин бўлди қолди. Билмайман қандай айтдим бу гапларни,аммо айтгандим.Абдулмалик акам жилмайдиларда қўлимдан тутди. -Буни бироздан кейин биламизда,ҳозир эса биргаликда намозимизни ўқийлик. -Хўп бўлади. Суюклигим билан намоз ўқиш албатта орзуларимдан бири эди.Мана амалга ошяпти.Инсон қанчалик чин дилдан ният қилса ва ўша орзуси ушалишига ишонса,албатта рўёбини ҳам кўрар экан. Абдулмалик акам билан намоз ўқиб бўлиб қорнимиз оч эканлигини ҳис қилдик. -Моҳирам бугун куни билан ҳеч нима емабман ҳам.Эрингни қорни оч,қани тўйдириб қўйгинчи хотинжон. Кулиб қўйдимда чой қуйиб узатдим.Дастурхондаги таомдан ликопчага солдиму ёнига қўйдим. -Сени қўлингдан емоқчиман.Сирли жилмайдилар... -Ош бўлсин дея қошиқ билан овқатдан олдиму едирдим. Ҳаяжонли ва ёқимли таомланишимиз ҳам якунлангач дастурхонни йиғиб қўйдим. Ҳаяжонли ва ёқимли таомланишимиз ҳам якунлангач дастурхонни йиғиб қўйдим. -Ёввогинам келчи ўзимга дея бағрига тортилар. Мен эса бир сапчиб тушиб типирчиладим. -Нима бўлди? Ёввойи қиз қўрқяптими? Хонага кирганимдан бери титрайсан,уяласан.Балки бу табиий ҳолдир.Аммо сендек қатиятли қиздан бу ҳолатни,яни бунчалик титраб қўрқишингни кутмагандим.Ўзим учун янги Моҳирани кашф қиляпман. -Эее бўлди уялиб кетяпман,ухлайлик энди. -Ухлайлик дейсанми? Йўқ ухлашдан аввал бир иш қилишимиз керак. -Мен чарчадим,Абдулмалик акамнинг бағридан чиқишга ҳаракат қилиб типирчиладим.Лекин қўйиб юбормадилар. -Дам ҳам оламиз,фақат ҳозир эмас.Улар мени бағридан чиқардию кўзларимга термулди ва нигоҳини лабларимга қаратди.Ниятини пайқаб кўзларимни юмиб олдим.Биламан ҳозир қанча типирчиласам ҳам қўйиб юбормайдилар. Лағза ўтдими билмайман юзимга уларнинг қайноқ нафаси урилди ва лабларимда Абдулмалик акамнинг лабларини ҳис қила бошладим. Бу ҳолатни тарифлаб беролмайман,аммо бу лағзалар жуда ёқимли бўлаётганди. -Қўрқма дея мени кўтариб олдиларда ётоққа олиб бориб ётқизди. Ҳеч бир ҳаракат қилмадим,ўзимни ёримни қўлига топширдим.Чунки уларга ишонардим,мени ҳотиржам қилиб тинчлантира оладиган,қўрқувимдан халос қиладиган инсоним фақат Абдулмалик акам. Висол онларига етишиш қанчалик машақатли бўлса,бахт шунчалар тотли бўладики,ундан сархуш бўласиз. Висол-бу беш ҳарфдан иборат сўз,англай олсангиз кўпгина ҳаяжонли онлар яширин. Висол бу икки дил бирлашуви,никоҳ риштаси ила бўлган висол онлари унутилмас ва ёқимли бўлади. Бизнинг висол онларимиз ҳам узоқ кутилган бўлди,энг бошида бир-биримизни пинҳон севдик,пинҳона рашк қилдик,азобландик,ҳатто нафрат туйғуси ҳам бўлди ва ҳақиқатлар юзага чиққач,нафрат ҳам бир зумда йўқолиб жойини бутун умрлик муҳаббат эгаллади.Бизни бир-биримизга етишишимизга оз қолганда айрилиқ аталмуш қора булутлар севги осмонимизда суза бошлади.Узоқ айрилиқ,сабр,садоқатдан сўнг биз яна биргамиз. -Айтганингдек қалампиргинам ширин қиз бўлиб қолибди.Абдулмалик акам сочларимни силаганча гапирар экан уялибгина пинжига янаям кириб олдим. -Сизга ёлғон гапирармидим? Дедим секингина. -Йўқ гапирмагансан,энди ухласак ҳам бўлади дея қучганча кўзларини юмди. -Мени уйқум келмаяптида,гаплашайлик. -Эртагаа... -Абдулмалик акаа ухламанг. -Нима бўляпти сен қизга,ҳозиргина чарчадим дегандинг.Бу бир баҳонамиди? -Йўқ,хўп ухлаймиз. -Ухламасанг ҳам ўзингга қийинда. -Мен ухладим аллақачон. Абдулмалик акам кулиб қўйдилар қилиғимга,гапларимга. Туни билан мени қучиб ухлаган Абдулмалик акам эрталаб туришимга ҳам йўл қўймади. -Бироз ётгин дея уйқусираганча қаттиқ қучиб олганди.Улар қўйиб юбормагач юзларига термулганча ётавердим.Ахир қайнонам,қайнотам йўқ тергайдиган.Лекин бўлишини жуда ҳохлагандим,кеча тўйимизда Абдулмалик акамнинг оналарига яни суратига қарагандаги аҳволини кўриб юрак бағрим эзилиб кетди.Оналарига жуда боғланиб қолгани,жойи билинаётгани нигоҳларидан билиб олсангиз бўларди. Шуларни ўйлар эканман кўзим илиниб ухлаб қолибман. Уйғонганимда Абдулмалик акам турибдилар. -Мени ухлатиб қўйиб туриб олибсизми? -Ширингина бўлиб ётган экансан,шунга уйғотгим келмадида ягонам.Ёнларига боргандим бурнимдан ўпиб қўйди. -Жоним бугун сен билан кунимни ўтказаман,бир ой ишга ҳам бормай дам оламан дегандим.Аммо бошлиқ чақириб қолди,жуда муҳим экан. -Абдулмалик ака биз гаплашгандикку бу ҳақида. -Ҳа гаплашгандик,лекин ишимни ҳам яхши кўраманда.Ишдан бутунлай бўшаб кетолмайман. -Боринг унда,яна ҳаётингизни ҳавфга қўйинг,мен буёқда сиздан ҳавотир олиб ўлиб тирилай.Сиз ишингизни яхши кўрасиз,ҳатто мендан ҳам устун қўйиб,илк кундан мени ёлғиз ташлаб кетяпсиз. Абдулмалик акамга қарамасдан гапирдиму хонадан чиқиб кетдим. Рости махфий хизматда ишлашларини умуман ҳохламаётгандим бир йиллик айрилиқ ва Иффарни қилганликлари сабаб. Хонадан чиқиб юз қўлимни ювдиму,нонушта тайёрлаш учун ошхонага бордим.Бироз туриб ошхонага кирган Абдулмалик акамга қарамасдан ишимни қилавердим. -Моҳира. Бироз жимликдан сўнг ўзлари гапирдилар. -Биламан ҳозир ҳафа бўлдинг,бу ўринли албатта.Лекин кўриб туриб жим ҳам ўтираолмайманда.Қанчадан қанча оила фарзандларини,қизларини,ҳаётини сақлаб қолишни ўйласам ва уларни сақлаб қолсам ҳуддики ўз жигаримни ҳаётини қутқаргандек ҳурсанд бўламан.Мен бўлмасам,балки бошқаси бу ишларни қилар.Аммо айтганимдек кўриб туриб ҳам жим ўтиролмайман. -Мен,мен ҳам сизни йўқотиб қўйишдан қўрқаманда. Абдулмалик акамни гапларини тинглаб,уларни тушунган ҳолда ёнига бориб қучдим.-Сизсиз менга бу ҳаётда яшашни кераги йўқ. -Биламан,сенга шуни айта оламанки,балки вада бераман.Сен учун ўзимни асрайман,сен йиғламаслигим ва сен ҳотиржам бўлишинг учун ҳам ўзимни асрайман. Келишиб олдику биргаликда нонушта қилдик.Бир соатча вақтини мен билан ўтказган Абдулмалик акамни кулиб ишга кузатдим. Улар кетдию уйимиз ҳувиллаб қолди. Кечгача Абдулмалик акамни ўйлаб ҳеч бир ишга қўлим бормади.Аммо ҳавотирларимни тарқатиб кечки пайт ёрим қўлида чиройли гулдаста ва ширинликлар билан уйга кириб келди.Уларни келин салом қилиб кутиб олдим ва салом қилиб бўлишим билан Абдулмалик акам қўлидаги гулни қўйдию стол устига мени қучдилар.Мен ҳам уларни қучдим,ҳуддики анча пайтдан бери бир-биримизни кўрмагандек ҳеч қўйиб юборгимиз йўқ бир-биримизни. -Сени соғиндим,жудаям. -Мен ҳам соғиндим. -Унда бир иш қиламиз дея Абдулмалик акам мени кўтариб олдилару иккинчи қаватга кўтарила бошлади. -Қаерга? Овқат тайёр эди. -Бироз туриб ермиз. Орадан йиллар ўтди. Шаҳрам ва Мунисани қизчаси ҳам каттагина бўлиб қолибди.Муниса синглимни бахтли эканлигини кўриб қувондим ва яна бир ҳабарни эшитиб янаям ҳурсанд бўлдим.Муниса яна ҳомиладор бўлибди. Жўрабек ва Ферузани ҳам қизчаси бор.Бирам ширин қизчаки,тили чиқиб гапира бошлаганди янаям ширин бўлибди. Бирам ширин қизчаки,тили чиқиб гапира бошлаганди янаям ширин бўлибди. Абдулмалик акам ва менинг қуёшим Зиёбекимиз уларнинг қизчасидан ойликка катта.Иккиси бирга бўлиб қолса аввал тортишишади,кейин келишиб олиб бирга ўйнашарди. Абдулмалик акам ва Жўрабек фарзандларимизга қараб,балки қуда бўлармиз келажакда деб кулиб қўйишарди. -Ойиии сиз фақат менинг ойимсиз шундайми? Митти Амая ойиси Замирага кўзлари мўлтиллаб қарар экан қучиб олди. -Ҳа жоним қизим,сенинг онангман. -Нега бўлмаса Ҳуснора опам сизни ойи дейди.Унақа демасин,сиз фақат менинг ойимсиз. -Ҳуснора опангга ҳам сенга ҳам оналик қилавераман миттим.Иккингизга ҳам онаман. -Йўқ фақат менинг ойимсиз. -Хўп,хўп сенинг ойингман. Қизини ҳотиржам қилиб ухлатдию жойига ётқизди Замира ва ётқизиши билан хонага Яҳё кирди. -Ухладими? -Ҳаа ухлади,бирам қизғанчиқ бўлиб кетяпти қизимиз.Кимга ўхшади экан бу миттивойимиз. -Албатта сенгада,сенга ўхшаб қизғанчиқ. -Эее борингейй.Аразлаган бўлди Замира. -Бораман,сен ҳам мен билан кетасан дея Яҳё аёлини қўлидан тутдию хонадан олиб чиқди. -Қаерга? Бунча шошиласиз? -Хизмат сафаридан келганимдан бери ёлғиз қолмадик,сени соғиндим.Қизимиз ухлаганидан фойдаланиб олайдикда.Яҳё Замирани белидан қўлини ўтказиб ўзига тортди. -Айиқгинам мен ҳам соғиндим. -Наҳотки,шу ўзингми жингалак сочлигим.Тўрт йил деганда ўзинг ҳохшинг билан менга талпиняпсан,бу менга ёқяпти.Қайсаргинам мени соғинибди,бу фурсатдан фойдаланиб қолиш керак. Яҳё ва Замира рашк,қайсарлик ва энг асосийси бир-бирини севиб ардоқлаб ҳозир бахтли оилалардан бири. -Зиёбек ўғлим қайсарлик қилма кийимларингни кияқол тезроқ боғчага кеч қоламиз. -Ойии,ойиии киймайман. -Воййй нима кияр экан мени полвоним. -Буниии дея оқ тугмали кўйлагини кўрсатди ўғлим. -Хўпда шунга шунча ҳархашами? Абдулмалик ака Зиёбекни қаранг бирам сизга ўхшайдией.Кийимигача ўзи танлашиничи бу шумтакини.Яна дид билан танлаши ҳам ҳудди ўзингиз.Юзидан ўпиб қўйдимда кийимини олиб кийинтира бошладим. -Ота ўғилда мени полвоним. Абдулмалик акам ҳам кийинар экан биз томонга қараб кулиб қўйди. -Қараб туринг қизимизни ўзимга ўхшатиб оламан. -Нима бўлса ҳам ёввойи қилиб қўймагимааа.Қош учирдиларда устки кийимини кийди. -Эее яхши бўптида ёввойи бўлсам. Кийиниб кўчага чиқарканмиз ўйлардим."Ахир бугун тўйимиз бўлган кун,эсламади ҳам Абдулмалик акам.Ёки бутунлай унутдиларми?" Дея ҳафа бўлдим озроқ. Ишда ҳам кайфиятим йўқ бўлиб юрдим. Кечга яқин Зиёбекни боғчадан оладиган пайтимиз Абдулмалик акам қўнғироқ қилди,ишхонам ёнида кутиб туришимни айтиб.Хўп дея беш дақиқа кутдим.Ота ва ўғил келишди.Биринчи Абдулмалик акам тушдилар,кейин Зиёбекни туширдилар.Миттивойимни қўлида митти гулчалар,Абдулмалик акам ҳам орқа ўриндиқдан катта гулдастани олдию мен томон кела бошлашди.Аввал суюклигим ўғлимизни мен томон юборди.Зиёбек ёнимга келиб митти гулларини берди ва дадаси ҳам қўлидаги гулдаста билан ёнимга келиб қўлимга тутқаздию пешонамдан ўпиб қўйди. -Бугун оила қурганимизга тўрт йил бўлибди.Сени менга ёр қилган Аллоҳга шукр. -Сизни менга ёр қилган Аллоҳимга шукр. -Ойимизга яна совғамиз бор шундайми полвоним? Зиёбек ҳа дея бош силкиди. -Унда кетдик,бугунги бахтли кунимизни чиройли қилиб ўтказишга. Мен ўғлимни кўтариб олдим,Абдулмалик акам қўлимдан тутди. Бахтлиман Алҳамдулиллаҳ,сабрим ортидан гўзал бахтга эришдим. Ҳаммамизга севган инсонимиз билан бирга бахтли бўлиш насиб қилсин.Ҳатто Жаннатларда ҳам. Тамом. Муаллиф:Баҳорим Биздан узоқлашманг олдинда янги ҳикоялар кутмоқда🥹
    8 комментариев
    13 классов
    📚Висол. 19-қисм. Муаллиф: Баҳорим. #ВисолХикоя Замирани сочидаги тўғноғични олганди Замирани сочлари елкалари узра ёйилди. -Шунақа туришини ҳохлайман дея Яҳё энди Замирага яқин бораётганди Замира ўзидан итарди. -Бу кимнинг хонаси Яҳё ака дея шкаф токчасида турган суратга ишора қилди.Суратда Солиҳа ая ва Марҳабо жилмайиб турарди. -Ҳозир шу муҳимми? -Ҳадаа,нега бу қизни сурати ҳали ҳам бу уйда? -Билмадим энди қолиб кетганда,бу хона меҳмонлар учун ажратилган,Марҳабо бизникида яшаганда шу хонада турарди. -Билдим,бу хонада қолмайман. -Зами,ўзимизни хонада жиянинг бор,бу хонада қолмайман дейсан.Мени жинни қилмоқчимисан,бемани рашкинг билан. Замира қовоқларини янаям уйди. -Ҳозир дея Яҳё расмни олиб бувисини эмас Марҳабони юзи тарафини йиртиб ташлади.-Мана йўқ ҳеч қандай Марҳабо.Келчи ўзимга дея Яҳё Замирани қучмоқчи эди Замира ўзини олиб қочди. -Кайфиятим бузилди тегманг менга. -Энди қувлашмачоқ ўйнаймизми кичик хонада,биласана барибир сени тутаман.Сабр косамни тўлдирмасдан кел ёнимга. -Бормайман... -Шунақамииии? -Шунақа... Яҳё Замирани ёнига тезлик билан бордию бир урунишда қўлидан тутиб кўтариб олди. -Нима дегандим қош учирди Яҳё. -Қўйиб юборинг. -Аслооо.Яҳё Замирани кўтарганча ётоққа олиб бориб ётқизди. -Айиқполвон қўйиб юборинг. -Ҳали айиқ бўлдимми? Сен жингалак соч яхшигина асабимга тегяпсан.Энди ўзингдан кўр.Кулганча ва жиддийлигини ҳам йўқотмаган Яҳё кўйлагининг тугмаларини еча бошлади. Бугун икки дил висол оқшоми,бу висол икки йил айрилиқни кўрган соғинчга тўла бўлган висолдир.Яҳё эрка,рашкчи,қайсар жингалак сочли ёрини бутун умрга ўзиники қиладиган кечадир. Эрталабдан қовоқ тумшуқ қилиб юрган ёрини Яҳё секингина келиб орқасидан қучди. -Нима бўлди мени жонимга? -Биласизку... -Ҳали ҳам бемани рашкми? -Билмадим,менга у хона умуман ёқмади. -Хонани билмадиму,кечаги тун менга жуда ёқди. Замирани юзи қизариб уялган бўлса ҳам лабини бурди. -Сиздан ҳафа эдим ва ҳохламагандим.Сиз мени зўрладингиз. -Нимааа? Яҳёни юзига дарров табассум ёйилди.-Зўрладингиз? Энди овозини баландлатиброқ кулди.-Ўз никоҳли аёлимни зўрлабманми? Яна у мени севса.Бу қанақа зўрлаш бўлибдия. -Айиқққ дея Замира эрининг бағридан чиқиб Яҳёни дазмолланган кийимларини илди жойига. -Замира биласана,сендан бошқаси керекмас.Энди жиддий оҳангда гапирди Яҳё. Замира бир зум индамадида,кийимларни илиб Яҳёни секин келиб қучди.-Сизни у қиздан жуда қизғанаман.Биламан мени дейсиз фақат,лекин нима қилай қизғанаверяпман. -Жиннивойим дея Яҳё ҳам қучди Замирани. -Муниса бугун шифокор кўригига борамиз эсингдами? -Ҳаа эсимда,лекин бирор натижа бўлармикин? -Бўлади,муҳими яхши ният ва ишонч. Муниса энди кийимларини алмаштириш учун шкаф ёнига борганди бирдан боши айланганини ҳис қилдию бошини ушлади,сал қолса ҳушдан айриларди Шаҳрам тутиб қолмаганда. -Яхшимисан? -Озроқ бошим айланди,ўтиб кетди яхшиман. -Озроқ бошим айланди,ўтиб кетди яхшиман. -Шу кунларда рангингда ранг йўқ.Тузук овқат емаяпсан... -Иштаҳам йўқроқ. -Тезроқ тайёрлан ишга бормасдан аввал шифохонага борамиз. -Лекин ишингизчи. -Менга сени соғлиғинг муҳим. Шаҳрам ва Муниса шифохонага келдию кўрикдан ўтиб натижаларни кутишарди.Ниҳоят шифокор аёл юзида мамнунлик ила уларни чақирди. -Ёмонмас натижа. -Нимаа бўлибди? -Мунисахон ҳомиладор,табриклайман. Муниса бир зум шифокорнинг гапларини англолмади ва сониялар ичида аёлнинг гапларини таҳлил қиларкан кўзи ёшланди.Албатта бу қувонч кўз ёшлари. Шифокор Мунисага керакли дорилар ёзиб бергач ташқарига чиқар экан Муниса ҳамон жим. -Айтгандимку,мана ҳаммаси ижобий. -Энди бизнинг ҳам фарзандимиз бўлади.Кўзида ёш Муниса жилмайди. -Албатта,ҳали кўпгина фарзандларимиз бўлади. Фарзанд ҳар бир оиланинг қувончи,таянчи.Ҳар бир хонадонда фарзанд кулгуси эшитилиб турса бу қандай бахт.Шаҳрам ва Мунисага ҳам бу олий немат насиб қилаётганди. -Бу янгиликни яқинларимга айтмасам бўлмайди.Ахир ота бўляпман.Сал қолса Мунисани кўтариб юришга ҳам тайёр Шаҳрамни қувончи чексиз. Шаҳрам ва Муниса фарзандли бўлишини эшитиб жуда қувондик.Энди оиласи ҳам тинчиб,қайнонаси ҳам Мунисага яхши муносабатда бўлишига умид қилиб ҳурсандман. Ҳаётимиз бир маромда сокин ва бахтли ўтаяпти.Бугун куни билан Абдулмалик акам билан келин кўйлак танладик.Бирам дидлари яхшики,ҳатто менга ҳам ёқди танлаган кўйлаклари.Оппоқ,нафис,жимжимадор митти тошлар билан безатилган кўйлак орзуйимдаги келинлик либоси.Абдулмалик акам менга нима ёқади,нима ёқмайди деярли билиб олганди.Мен ҳам ҳудди шундай,уларни ҳаректерини билиб олгандим. Оила мустаҳкам ва бахтли яшаш учун,бир бирини ўрганиш,тушуниш,ишониш,ҳурмат қилиш,қадрлаш булар энг муҳими деб биламан.Оилада аёл эрини ҳурмат қилиб,меҳр берса,эркак икки барабар қилиб меҳр,этибор қайтарар экан.Ҳали бир оила бўлиб яшамасимиздан биз ҳудди шунақа жуфтликлармиз.Мен Абдулмалик акамни ҳурмат қилиб,қадрлайман севаман.Улар менга мени меҳримданда зиёда қилиб мени қадрлайдилар. Ниҳоят биз кутган бахтли кунимиз келди.Ҳаяжон,титроқ ила мен ўз шаҳзодамни кутяпман.Қанчалик интиқ бўлиб кутсангиз,бу дам шунчалар ҳаяжонли бўлар экан. -Моҳи сен билан Абдулмалик аканинг муҳаббатини кино қилиб чиқариш керак,ёки бир ҳикоя қилинса арзигулик севгингиз бор.Бугун эса бу севги никоҳ риштаси билан боғланяпти.Бундан жуда ҳурсандман,илоҳим бахтли бўлинглар. Феруза гапирар экан бағрига босди. -Айниқса сени садоқатинг,Абдулмалик аканинг ишига бўлган содиқлиги ва оҳирида бахтли бўлишингиз бу жудалар ажойиб,кўз тегмасин. Индамай Ферузани гапларини тинглардим.Ҳаяжонимга энди кўз ёши ҳам қўшилди.Дадамни,укамни,Мунисани кўриб йиғлаб юбордим. Абдулмалик акам ва дўстлари келганлигини эса куёв келганлигини билдирувчи мусиқадан билиб олдим.Улар мен ёқтирган лола гулидан нафис гулдаста кўтариб ёнимга кирди.Қўлларим титраб уларга келин салом қилдим. Урф-одатлар тугагач дадам дуо қилиб кузатиган лағза ўзимни тўхтатолмай йиғлардим. -Менинг жоним қизим,онанг иккимизнинг илк қувончимиз.Кўзимни оқу қароси,менинг ақлли қизим,сабрли қизим.Илоҳим Абдулмаликжон ўғлим билан бахтли бўл дея пешонамдан ўпдилар ва қучди.Бир-биримизни қучиб йиғладик,Муниса ва Мирзоҳид ҳам келиб бизни қучди. ~Қиз бола шу узиб кетар банд-бандингдан. ~Меҳмон-меҳмон ўйин қолар фарзандингдан. ~Рози бўлгин эй хонадон дилбандингдан. ~Шу эканда қиз боланинг пешонаси. ~Хайр энди ота уйнинг остонаси. ~Хайр энди она уйнинг остонаси. ~Осмонда ой тўлин бўлди,тўлин бўлди ёр-ёр. ~Қиз боламиз келин бўлди,келин бўлди ёр-ёр. ~Борган жойи тахтли бўлсин,тахтли бўлсин ёр-ёра,тахтли бўлсин. ~Келин-куёв бахтли бўлсин,бахтли бўлсин,ёр-ёрей бахтли бўлсин. Кечки пайт тўйхонага кириб жойлашдиму фатам тагидан аста атрофга қарадим.Шунчалар чиройли безатилгандики тўйхона,ҳаммаси ажойиб.Бинафшаранг ва оқ гуллар аралаш безатилганди.Бинафша рангни ёқтиришимни ҳам унутмабди суюклигим.Оқ эса Абдулмалик акам ёқтирган ранг.Икки ранг уйғунлашиб тўйхонага ўзгача кўрк бағишлаб турарди. Тўй ўрталарига етганда тўй олиб бораётган бошловчи Жўрабек ва Ферузани сўзга чақирди. -Энди сўз навбати Абдулмаликжоннинг дўсти Жўрабек ва келинимиз Моҳирахоннинг дугонаси Ферузахонга. Икки бахтли оила,бахтли жуфтликларимиз микрафон қаршисига чиқишди.Жўрабек микрафонни қўлига олиб биз тарафга мамнун жилмайиб қаради. -Менинг ака ўрнида ака,ука ўрнида ука бўлган дўстим бахтли бўлгин.Сен менинг отамдан кейинги ишонганим суянганимсан,доим Жўра буни бунақа қилмагин дея мени тўғри йўлга бошлаган жигарим Моҳира билан бахтли бўлгин. Абдулмалик акамга бир қараб қўйдим.Гўёки икки дўст нигоҳлари орқали гаплашяпти.Жўрабекни гапларига раҳмат доим ёнингдаман дегандек қараяпти.Ҳавас қилса арзигулик дўстлик ришталари бор. Ҳавас қилса арзигулик дўстлик ришталари бор. -Доим опам йўқ деб ойимдан ҳафа бўлардим.Бешинчи синфлигимда синфимизга келган Моҳира билан иноқ дугоналар бўлдику опалик бўлдим.Моҳира сени жудаям яхши кўраман биласана? Ферузага ҳа дегандек секин бош силкидим ва мен ҳам сени яхши кўраман дея нигоҳларим ила унга айтдим гапларимни. -Абдулмалик ака билан бахтли бўлгин.Феруза қўшимча қилиб яна бир икки оғиз гапириб такрор бахт тилади. Жўрабек ва Ферузадан сўнг сўз навбати Абдулмалик акамнинг тоғаларига берилди.Тоғалари чиққач катта экранда Абдулмалик акамнинг оналарини сурати пайдо бўлди.Тоғамиз гап бошида опасини эслаб ўтар экан бизга бахт тилади.Абдулмалик акамнинг эса оналарини суратини кўриб лаблари титрарди,кўзида ёш ҳам мавжланди.Уларни қўлини тутдим... Абдулмалик ва Моҳирани висол оқшомига келган Яҳё ва Замира эса ажралмасдан юришарди. -Яҳё ака ўйнасам нима қилади? Ўзимизнинг қариндошлар бўлса. Тўй бошлангандан бери даврага қадам босмаган Замира қовоқ уйди. -Қанақасига қариндошларинг,қарагин Абдулмаликнинг ўртоқлари бор. -Улар ҳаммасини хотини бор,менга қарармиди? -Тўйга келдим нимаю,келмадим нима.Келгач ҳурсандчилик ҳам қилиш керакда. -Бор ликиллаб ўйна,кейин уйга боргач буни жавобини берасан. -Мен ликилламайман. -Бўлмаса жим томоша қилгин. -Айиқ,рашкчи айиқ... -Нима? Нимааа? Шу гапингни ҳам эслаб қолдим,бунга ҳам жавоб берасан.Беш дақиқада келаман,сен ойингларни ёнида бўлиб тур,яна даврага чиқиб кетмагин дея Яҳё Замирадан узоқлашди. Давоми бор.
    2 комментария
    16 классов
    📚Висол. 17-қисм. Муаллиф: Баҳорим. #ВисолХикоя Нега менга бунчалик ёпишиб олди. Аста секинлик билан билан орадан кунлар ўта бошлади.Жўрабек ва Ферузани тўй куни ҳам белгиланди.Ўн икки кундан сўнг мени қадрдон дугонам келин бўлади.Уни ўз жигаримдек жуда яхши кўрардим.У яхши кунимда ҳам,ёмон кунимда ҳам ёнимда турди.Ферузам дунёда топилмас энг яхши дугоналардан бири. Бир нарса мени ўйлантира бошлади.Жўрабек дўстим Абдулмаликсиз тўйим бўлмайди дерди.Наҳотки Жўрабек ҳам тақдирга тан берган бўлса.Юзимга думалаётган кўз ёшларимни артиб таксидан тушиб меҳмонхонага кирарканман қаршимдан неча кундан бери тинч қўймаётган Шерали чиқди.Ўтган кунлар давомида бу шилқим йигитни исмини билгандим. -Ҳайрли кун Садоқат дея жилмайди Шерали. Уни исмимни садоқат деганига негадир кулгим келиб кулиб юбордим. -Жиннимисиз? Қанақа Садоқат.Кўп қизлар билан гаплашишингиз исмимни адаштирганингиздан малум дея ичкарига кирдим.У ҳам ортимдан кела бошлади. -Адашдинг исмингни жуда яхши биламан,ҳатто юрагимга муҳрладим Моҳира. -Нималар деяпсизааа? Телба тескари гапириб кулгимни қистатяпсиз.Бир Садоқат дейсиз,бир ўз исмимни айтасиз.Юрагимга муҳрладим дейсизмией. -Сени севги тарихингни эшитдим ва сенга Садоқат дея исм қўйдим.Бошингдан тушмайдиган бу рўмол,йигитларга қиё боқмаслигинг бир йигитга бўлган садоқатингда мамнун жилмайди Шерали. Уни гапларини эшитиб юзимдаги кулги ҳам йўқолди. -Тўғри исм танлабсиз унда,билибсиз садоқатли эканимни.Мени тинч қўйсангиз яхши бўларди дея ундан узоқлашар эканман кўзимда қалқиган кўз ёшлар чиқмаслиги учун тепага қарадим.Бошқалар олдида йиғлашни ёқтирмайман. -Асло тинч қўймайман,чунки сени Севиб қолдим. Ортимдан Шералининг баланд овози эшитилди ва ҳамма мен ва Шералига қаради. Шерали ҳаммани ёнида дил изҳори қилди ва ҳаммани нигоҳи иккимизда,нигоҳлардан ҳижолат бўлиб Шералига жавоб ҳам бермасдан кийиниш хонаси томон кетдим. Бу йигит роса ёпишқоққина чиқди,ҳеч ортимдан қолай демасди.Меҳмонхонада кун мавзуси биз бўлдик.Ҳамма биз ҳақимизда пичир пичирни бошлаб юборишганди. -Моҳиии бу йигитни нияти жиддийми дейман,биламан Абдулмаликни ҳали ҳам севасан,унута олмагансан.Аммо энди у йўқ,Шералини нияти жиддий бўлса,яхши йигит бўлса имко... -Аслооо,Ферузани гапини бўлдим.-Феруза мен ҳеч кимга имкон бермайман,турмушга ҳам чиқмайман. -Бу гапларингга афсус қилмагин кейинчалик дейманда.Ҳозир билинмас,лекин кексайиб,атрофингда ҳеч кимни кўрмасанг,бундан ёмони йўқ.Кексайганда елкадош суянчиғинг бўлса,атрофингда фарзандларинг,набираларинг парвона бўлса бу ҳақиқий бахт. -Тўқсон ёшли бувижонларни гапидан қилдинг Феруз кулиб қўйсам ҳам ич ичимдан ўйлардим.Ферузани гапи тўғридир,лекин Абдулмаликни унута олмаяпман.Ундан бошқаси билан келажагимни тасаввур қилишни ҳам ҳохламайман. -Барибир ҳам кулмагинда ўйлаб кўр дея жилмайди Феруза. Мен ҳам хўп дея бош силкиб қўйдим. Кеч ҳам тушиб уйга кетар вақтим Шерали доимгидек шилқимлик қила бошлади. -Садоқат кузатиб қўяман. -Шартмас деганман. -Мен эса шарт деганман. -Мени бошқага қиё боқмаслигимни билиб нега ортимдан юрибсиз,биласиз урунишларингиз фойдасиз. -Мен бир ишга киришдимми албатта мақсадимга етмагунимча қўймайман.Айнан менга шу ҳислатинг,яни садоқатлилигинг ёқди.Оила қурсанг ҳам эрингга садоқатли рафиқа бўласан. -Мен ҳеч ким билан оила қурмайман. -Менга имкон берсанг сени дунёдаги энг бахтли қиз қилардим. -Сизга нима дедим,мен ҳеч кимга турмушга чиқмайман дедим.Имкон ҳам бермайманннн дея овозимни бироз баландлатиб гапирдим. -Ёввойиии деди Шерали секингина,тезда унга қарадим.Чунки фақатгина Абдулмалик ёввойи деб эркаларди,шунақа чақирарди. -Ёввойи ҳайвондек ўлжасига ташланишга шайдексана. Шералини бир иккита гаплари Абдулмаликнинг гапларига ўхшаб кетаётгани мени ҳайрон қолдираётганди.Ахир иккимиз ўртамизда бўлган тортишувлар,бир биримизни нима деб чақиришларимизни фақат иккимиз билардик.Шералини гаплари тасодифми ёки...билолмаяпман. -Такси чақиргандим беш дақиқага қолмай келади.Бўлажак рафиқамни кузатиб қўймасам бўлмас. -Сиз телбамисиз? Қанақа рафиқа.Сизга ҳозир нима дедим.Қошларимни чимирганча унга қарадим.-Мени тинч қў-йинг,сиз-га тег-май-ман. Гапларимни дона дона қилиб ёнидан кетар эканман қўлимдан тутиб қолди.-Хўп бугунчалик тинч қўяман,лекин эртадан бошқача бўлиши мумкин. -Эртадан бошқача бўлиши мумкин дея Шерали қўлимни қўйиб юборди. Уни гапларини эшитдиму титраганча индамадим.Нега титраяпман,ҳайронман.Такси келгач ўтирдиму кетдим. Шу билан орадан кунлар ўтар экан Шерали ортиқ мени безовта қилмай қўйди.Ишда ҳам кам кўринарди.Яхши бўлди,унга имкон бермаслигимни тушуниб етди дея ҳотиржам бўлдиму,лекин қўлим ишга бормасди.Эртадан бошқача бўлади деганди.Тинч қўйишини назарда тутган эканда дея ўйлаб ишимни қилардим. -Мунисааа,Мунисааа. Ошхонада овқатга уннаётган Мунисани Шаҳрам чақирди. -Лаббай дея Муниса эшик ёнига бордида Шаҳрамни қўлидагиларни олди. -Булар нега Шаҳрам ака? Мевалар,яна убу нарсаларни олар экан Муниса ҳайрон бўлди. -Эртага жиянимни туғилган куни,шунга шу ерда қиладиган бўлдикку.Акамларни уйи тамирланяпти,бу бозорликлар шунга.Кеча гаплашгандик эсингда йўқми? -Э ҳааа эсладим дея Муниса нарсаларни жойлаштирар экан қутичадаги қоғирчоқни қўлига олди.-Бу Муслимагами? -Ҳаа чиройлими? -Ҳаа,буни кўриб ҳурсанд бўлади.Муниса қўғирчоққа термулар экан.-Биз қачон ўз фарзандимиз учун ўйинчоқлар олар эканмиз деди ва Мунисани бир зумда кўзи ёшланди. -Насиб бўлса оламиз.Шаҳрам аёлини оҳиста қучиб ўпиб қўйди. Ўша куни Мунисани Шаҳрам қайтариб келгач Шоҳида опа индамади Мунисага.Чунки эри,Шаҳрамни дадаси аёли билан яхшилаб гаплашиб қўйганди. -Икки кундан кейин тўйи бу қизни ҳотиржам ўтиришиничи. -Моҳиии мен билан бир жойга бориб кел деди Феруза ҳотиржамлигини йўқотмай. -Қаерга экан? Ёки ҳали ҳам келин кўйлак масаласими? Кеча гаплашдим деётгандингку. -Йўқ бошқа иш,мен билан борсанг кўрасан. Ферузага хўп дедиму у билан айтган жойига бордим.Шаҳарни чеккароқ жойи,аммо шинамгина рестаранга бордик.Киришимиздан аввал Феруза кўзимни боғич билан боғлади. -Феруза нималар қиляпсан ўзи? Нега кўзимни боғладинг.Биласан агар бирорта йигит билан учраштирсанг ҳафа бўламан. -Ҳозир кўрасан ҳаммасини,фақат қайсарлик қилмай у йигитни оҳиригача тинглагин. -Воййй айтдимку йигит дея,бормайман дедимда боғични олмоқчи эдим Феруза йўл қўймади. -Ахмоқлик қилма,борасан,агар мени яхши кўриб дугонам десанг ичкарига кирасан дея қўлимдан тутиб ичкарига олиб кирди Феруза.Дугонамни ҳурмати бор,уни жуда яхши кўраман.Шунинг учун бошқа қаршилик қилмай кирдим.Кирарканман юрак урушим тезлаша бошлади.Қўлларим,бутун танам титрай бошлаганди.Феруза ичкарига олиб кирдию кўзимдаги боғични олди ва ўзи чиқиб кетди.Атроф безатилган,Абдулмалик қўлимни сўраган кундагидек безатилганди. Юришни ҳам юрмасликни ҳам билмай тургандим,асосий чироқлар ўчиб биттаси ёнди ва ўша чироқ нури тарафдан қўлига чиройли гулдаста кўтарган Шерали чиқиб келди.Ўзи билгандек бўлгандим,у ёнимга келар экан жойимдан қимир этмай турардим.Кетай десам оёқларим ўзимга бойсунмай кетишни ҳохламасди. -Барибир сизга тегмайман,ҳаракатларингиз бекорга кетади дедим оҳири ёнимга келгач ва ортимга ўгирилдиму энди кетмоқчи эдим Шерали қўлимдан тутиб қолиб,ўзига тортди ва қучоқлаб олди. -Бу нимаси қўйиб юборинг дея типирчиладим. -Тўғри Шералига тегмайсан,ҳой қиз бунча типирчиладинг.Ҳозир қўйиб юбормасам тишлаб оласанми? Ёввойигинам. Бу гапларни Шерали эмас Абдулмалик гапиргандек бўлди.Бўлди эмас балки аниқ Абдулмаликни овози.Уни овозини эшитиб,қайноқ тафтини ҳис қиларканман сал қолса ҳушимдан айрилардим. -Сени жуда соғиндим садоқатлигим. -Сени жуда соғиндим садоқатлигим. Тушимми? Ўнгимми? Абдулмалик ёнимда,у мени қучиб турибди.Ишонгандим,кутгандим,ниҳоят у келди.Лекин нега бу қиёфада... У мени бағридан чиқардию кўзларимга қарар экан мамнун жилмаярди. -Қанақасига с..сиз,ахир... У мени нима демоқчилигимни тушунгандек қўлимдан тутиб стол ёнига олиб борди,сўзсиз унга эргашдим. -Бу гуллар сенга эди,кўрдинг.Ҳозир бу муҳим эмас шундайми? Ҳа дея бош силкидим,у юзидаги соқолни олди,демак соқоли ясама.Соқолини олиб стол устига қўяр экан,юзида мен севган кулгичлари пайдо бўлди.Кепкасини ечди ва чўнтагидан кичик қутича олдию қўлини кўзига олиб бориб,кўзидан нимадир олди.Кейин англадим,рангли линза экан.Линзаларини олгач тим қора,мен севган ўша тим қора кўзлар қаршимда меҳр билан қараб турарди.Бироз озган гавдасини айтмаса бу менинг Абдулмалигим.Кўз ёшларим юзимни ювар,тез тез нафас олардим.Абдулмалик менга яқин келиб кўз ёшларимни артди. -Бу кўзлардан энди кўз ёшлар оқмайди.Мен келдим Моҳирам,ёнингданан.Сени бир йил давомида азоблаганим учун кечир.Шунга мажбур бўлдим.Садоқат билан мени кутганинг учун раҳмат.Мени қанчалар севишингни билиб олдим,ўзимни ягонам дея оҳиста қучди.-Сени қийналганингни кўриб,мен ҳам азобландим.Ичим олов бўлиб ёнди.Тезроқ ишимни битирсаму,тезроқ сени азоблардан қутқарсам дея мана,ҳаммасини ҳал қилиб ёнингдаман. Наҳот ёнгинамда юрган суюклигимни танимадим,қалбим қанақадир сезганди,аммо юзидан билиб бўлмасди.Муҳими у ёнимда,у ёнимда,у тирик.Аллоҳга шукр у тирик,соғ-омон. Абдулмалик ҳаммасини бўлмаса ҳам қисқача гапириб берди.Ўша Иффар ва севгилиси Паҳлавонни қамоққа тиққани ҳақида. -Демак мендан бошқа ҳамма билган сиз тирик эканлигингизни.Қовоқ уйдим... -Наҳотки менга ҳам билдириб қўйиш қийин бўлса.Қанча қийналдим ахир.Азобларим чексиз эди,яна йиғлай бошладим.Менга эртароқ тирик эканлигини айтмагани сабабми,ҳафа бўлаётгандим. -Сен ваҳимачисан,сенга айтсам аниқ билдириб қўярдингда ваҳима қилиб.Яна сенга ўзимни билдириб,сендан узоқ кетолмай қолардим ва ҳаммаси чаппасига кетарди.Буни ҳохламадим,тишимни тишимга қўйиб сабр қилдим.Атрофингдаги йигитлардан қанчалик рашк қилганимни билмайсанда,уларни сен билмасингдан думини тугдим.Ҳам сени ҳимоя қилиш,ҳам катта жиноий тўдани йўқ қилиш осон бўлмади.Кел энди мана ёнингдаман,аразингни йиғиштир.Эркин нафас оляпман,бу онларни узоқ кутдим ахир.Ё кетишимни ҳохлайсанми? Индамадим,жим тинглардим. -Демак мени ҳохламаяпти бу ёввойи,начора,кетаман. -Эййй сизга кетинг дедимми? Тушундим ҳаммасини. -Ниҳоят,Абдулмалик чуқур нафас олиб чиқарди. -Шералини севиб қолмадингни яна.Абдулмалик Шерали бўлиб йургандаги бўғиқ овози билан гапирди. -Борингей,ҳеч ҳам севмадим.Сиз қандай овозингизни бир зумда ўзгартиряпсиз? Жилмайдим. -Мени биласанку дея қош учирди Абдулмалик. -Энди Моҳирахон шунча азоб етараа.Тезроқ тўй қилиб,тезроқ висолингга етишни истайди бу дил. Билинар билинмас кулганча кўзларимни олиб қочдим. Давоми бор.
    6 комментариев
    21 класс
    📚Висол. 16-қисм. Муаллиф: Баҳорим. #ВисолХикоя Она болани ўртасига янаям совуқчилик тушуришни истамаганди. -Бўлади,албатта ҳаммаси ўз изига тушиб кетади.Ҳозир эса яқинларинг дийдорига тўйган бўлсанг уйга кетамиз.Рад этилган жавоблар қабул қилинмайди.Биламан ўйламай иш қилдинг,бунақа бўлишини ҳохламагансан ва сени кечирдим. Муниса кўзларини мўлтиллатиб қаради. -Мени шунчалар севасизми? -Сен тасаввур ҳам қилолмайдиган даражада севаман,сен қулоқсиз хотинни.Биламан сен ҳам мени севасан,энди кетамизми? Қорним оч,хотинимни қўлидан нонушта қилиб ишга кетмоқчиман. -Хўп. -Руҳсатимсиз кетиб қолганинг учун бу кеч сенга уйқу йўқ билиб қўй. Муниса эрини гапларини эшитиб юзи қизардию,билинар билинмас кўзида ёш қалқиб жилмайиб қўйди. -Яҳёжон болам шошилмаяпсанми ишингга? -Бирор гапингиз борми? Сиз учун доим вақтим бор буви. -Унда мени яхшилаб эшитгин,мен бир ҳайрли иш ўйладим,агар рози бўлсанг. -Нима иш экан? -Кеча келган қиз Моҳира,менга мақул бўлди.Сен ҳам бефарқмасдексан.Унга жон куйдириб кеча қарадинг.У қиз яхши қиз бўлмаганда бунчалик қайғуриб уйимизгача олиб келмасдинг.Қиз излаб оввора бўламизми? Кел шу қизни уйимизга келин қилиб олиб келайлик. Солиҳа ая набирасига умид билан қаради. Солиҳа ая набирасига умид билан қаради. -Буви тўғри Моҳира яхши қиз,ёрдам қилганимни нотўғри тушунибсиз.Шунчаки дўст сифатида ёрдам қилдим.Моҳирани кўнгли бошқада,унга уйланаман десам ҳам барибир менга турмушга чиқмасди.Уни фел атворидан келиб чиқиб айтяпман ва мен ҳам уйланмайман,чунки у қизни эгаси бор буви. -Ким экан у эгаси? -Вақти келиб билиб оласиз,буви сиздан ҳеч нимани яширмайман.Яқинда Замирани кўргандим,унда кўнглим бор.Бугун у билан жиддий гаплашиб олмоқчиман. Солиҳа аянинг юзларига билинар билинмас табассум ёйилди. -Сен нима қарорга келсанг ҳам мақуллайман.Моҳирага уйлангин деганим,бахтингни кўришни ҳохлагандим.Кўнглинг Замирада эканлигини билмагандим. Солиҳа ая набирасига бахт тилаб дуо қилди. Яҳё бувиси билан суҳбати тугагач кийимларини алиштирдию ишга бориш учун кўчага чиқди. Тушликкача ишларини ҳал қилган Яҳё телефонидан кўз узмай ўтирарди ва кутган инсони телефон қилаётганини кўриб дарров жавоб берди. -Шу манзилдами? Мени боришимни билмагани яхши айтма.Хўп ўн дақиқада бораман. Яҳё учрашув бўладиган ҳиёбонга келдию Замирани излай бошлади ва тоқацизланиб уёқдан буёққа юриб келаётган қизни кўриб дадил қадам босганча ёнига борди.Замира ҳам ўзи томон келаётган Яҳёни кўрдию у етиб келгунча жойида тураверди.Яҳёни ёнидан индамай ўтиб кетади деб ўйлаган Замира ёнига келиб тўхтаганини кўриб ҳайрон қараб жим тураверди.Гапирай деса тили айланмасди. -Яхшимисан Замира. -А..ссалому алайкум,яхшиман.Ўзингиз яхшими? -Ҳа мен яхши,кел ўтирайлик. -Йўқ ҳозир акам келади,бизни бирга кўриб нотоғри тушуниши мумкин дея Замира атрофга қаради. -Аканг келмайди... -Сиз қаердан биласиз? -Аканг орқали сени мен чақиртирдим,сен билан жиддий гаплашиб олмоқчиман. -Аканг орқали сени мен чақиртирдим,сен билан жиддий гаплашиб олмоқчиман. -Нимааа? Ҳали акам иккингиз келишиб олган экансизда.Ўзим ҳам айтдим акам билан ҳиёбонда нега учрашар эканман дея.Замира синиққина жилмайди. -Ҳаммасини билдинг кел ўтирайлик,ёки бирон шинамроқ,тинчроқ жойга борайлик. -Йўқ гаъингиз бўлса айтинг бормайман ҳеч қаерга. -Нега ўшанда осонгина ажрашиб кетдик.Кўнглинг бошқадамиди? Қизча кимлигини,дадаси кимлигини айтмадинг. -Нега ажрашиб кетганимизни билишни ҳохлайсизми? Замира ўзида куч топиб Яҳёнинг кўзларига тик боқди.-Сизни кўнглингиз бошқада эканлиги сабаб.Замира Марҳабо айтган гапларни Яҳёга айтди. -Нимааа? Марҳабо сенга шунақа дедими? Бўлиши мумкинмас,сен ҳам унинг гапларига ишонгансан.Мендан бир оғиз сўрасанг айтмасдим бор гапни. -Сизни у билан кўрдим ва ҳаммасини англадим.Ўша пайтда сиз уни кўз ёшларини артиб,қучоқладингиз. Яҳё ўша пайтни эсладию алам билан кулди.-Мен Марҳабони синглимдек кўраман,у онасини касаллигини.Уйидаги муоммоларни айтиб йиғлади.Мен ҳам синглимдек билиб йиғлама деганман.Кўрган бўлсанг мен эмас,у мени қучди. -Ўша пайтда мен ёмон аҳволда эдим.Кўзида ёш йилтиллади. -Демак сен ҳам мени ёқтиргансан дея Яҳё Замирани икки елкасидан тутиб ўзига қаратди.-Ҳудди мен каби мени ёқтириб қолгансан шундайми? -Энди буни нима аҳамияти бор. -Бор,сен турмушга чиқмагансан шундайми? -Ҳа оила қурмадим,севганим ҳам йўқ. -Унда қизча кимники?Нега мени дадасига ўхшатди. -У опамни қизи,опам ва поччам чет элда жияним кичкина,улар ишда вақти қаровчи йўқ.Шунга мен қарайман,поччамни бўй басти сизга ўхшаб кетади.Ҳуснора ёш бола,ўхшатгандирда қандайдир. -Демак оила қурмагансан? Дея Яҳё жилмаяр экан Замирани қучоқлаб олди. -Бу нимаси қўйворинг дея типирчилай бошлади Замира.Яҳё эса уни қўйиб юбормади. -Йўқ энди қўйиб юбормайман,икки йил сенсизликда яшаганим етар.Энди бошқа айрилиққа чидолмайман.Замира сени Севаман,илк кўрганимдаёқ сенга нисбатан илиқлик туйганман.Сен ҳам мени ёқтирасан деб ўйлаяпман дея Яҳё Замирани қўйиб юбордию кўзларига қаради.-Яхши кўрасанми? Замира ҳам хато қилди,англади Яҳёни севишини.У ҳам энди Яҳёни йўқотгиси йўқ,секингина тасдиқ маносида ҳа дея бош силкиди. -Билардим мени севишингни дея Яҳё қайта қучди. -Қўйворинг одамлар қараяптику,ҳижолатли атрофга қаради. -Менга фарқи йўқ,мен ўзимни хотинимни қучяпман. -Хотинингизмасманку. -Хотиним бўлгансанку,энди яна оила қурсак хотиним бўласан.Биласанми ҳали ҳам ёдимда лабингни ўзингга ўхшаган ширингина боли. Яҳёни деярли шивирлаб айтган гаплари Замирани юрак уруши тезлаштирди,қўллари ҳаяжондан қалтираб у ҳам Яҳёни қучди.Кўзларини юмиб чуқур чуқур нафас олар экан кўзида йилтиллаган кўз ёш юзига думалади. -Кетайлик деди оҳири икки юзи қизарган Замира. -Ҳеч сени қўйиб юборгим йўқ. -Ҳеч қўйиб юборгим йўқ сени.Қаттиқроқ қучди Яҳё,бу ҳолат Замирага ҳам ёққан бўлса ҳам одамлар нигоҳидан ҳижолат бўлиб Яҳёга такрор қўйворинг дегач,Яҳё Замирани қўйиб юбордию қўлидан тутди. -Бу қўлларни энди ҳеч қачон қўйиб юбормайман. Иккиси суҳбатлашганча Яҳёни машинасига бориб ўтиришди. -Ўша куни Ҳуснора сени она деганда бутун танам музлаб кетганди.Яҳё машинасини юргизар экан Замирага бир қараб қўйдида гапирди. -Иккинчи онасиманда,икки йил қарадим унга.Онасидек бўлиб қолганман. Замира Яҳё билан биргалигига ҳеч ишонгиси келмас,тушумми? Ё ўнгим дея ўзини чимчилаб ҳам кўрди.Танасида оғриқ сезгач жилмаяр экан,Аллоҳга шукр деди.Бахтини,қувончини такрор унга қайтариб берганини учун шукр қилди. -Иффар хоним сизга нима бўлди.Йигит Иффарни секин туртди... -Кетттт,тегмааа,кетттт...Иффар чойшабига ўраниб олганча кўзлари ола кула бўлиб бақирди. -Паҳлавон оғамга ҳабар қиламизми? -Ҳабар қилмасак бўлмайди шекили. Икки йигит келишиб олиб хонадан чиқишди. Иффар эса бир нуқтага термулганча ўтирарди. -Қанақасига Ғайрат акам қамалади? Ҳеч тушунаолмадим.Ким полицияга ҳабар қилди? Гулмира ҳеч нимага тушунмай асабий гапирарди. -Ёки сен сотдингми бизни? Нигинага еб қўйгудек қаради. -Йўқ нега сотаман,ҳудди сиз айтгандек қилдим.Бошини эгганча гапирди Нигина. -Моҳира нимадир сўрадими сендан? -Ҳа роса сиқувга олди,билмайман деб туравердим. -Яхши,бундан кейин ҳам миқ этсанг оқибати ёмон бўлади. "Нигина билмас экан,қанақасига ахир?" Саволлар қуршовида ўқишдан чиқиб ишга бордим.Кийимларимни алмаштириш учун кийиниш хонасига кираётгандим телефонимга бирров қарайман дедиму кимгадир урилиб кетдим. -Ҳоййй кўзингга қарасангчиии? Урулган инсоним ким эканлигига қарарканман унга бақирдим.Янги келган ҳодим йигитга урилибман.Исми нима эди? Исмини ҳам билмайман.Лекин бу йигитни кўрсам ичимда ҳуддики капалаклар учиб,тинчлик бермай типирлайди,шунақанги тушуниб бўлмас ҳислар мени ўз оғушига олади. -Доимгидек ўзи туртиладию,мени айблайди.Йигит минғирлаб ёнимдан кетди. -Нимааа дедиии? Доим ўзи туртилиб дедими?-Ҳоййй нега туҳмат қиласиз? Қачон сизга урулдим ортидан бақирдим.Йигит индамай кетди.Нега бу йигит билан тортишяпман ўзи дедимда кийиниш хонасига кирдим. Кечгача ўзимни иш билан чалғитдим.Ўша рўёдек учрашувни эсламаслик учун ўзимни чалғитдим,эсласам азоб беряпти. Чалғиб учун иш қиламан деб кеч бўлиб кетганини ҳам билмай қолибман. -Кеч бўлиб кетди нега ҳали ҳам бу ердасан? Ҳалиги янги ҳодим менга гап ташлади.Индамадимда кўчага чиқдим.У ҳам ортимдан чиқди шекилли яна мулозаматли гап қилди. -Кеч бўлиб кетибди,ҳохласанг кузатиб қўяман. -Шартмас. -Қиз бола кеч бўлганда ёлғиз юрмасин дейманда. -Сиз ўзбекмисиз? Ўзбекча гапирдим шекилли шарт-мас дея.Шундай экан йўлингиздан қолманг.Йигитга қарамай гапирардим ва ёнимга такси эмас сўнги русумдаги машина келиб тўхтади. -Оппоқ қиз юринг манзилингизга ташлаб қўяй дея иржайди йигит. -Бор йўлингдан қолма,шу қизга суқланиб қараган кўзингни ўйиб олмасимдан кет бу ердан.Мен жавоб бермасимдан ёнимдаги машинадаги йигитга жавоб берди.Йигит бир сўз демай тезликда машинасини ҳайдаганча кетди. -Сиз ўзи кимсиз? Йигитга энди синчковлик ила қарадим гапларини эшитиб. -Қўшнингни,синглисини,дугонасини акаси деди йигит гапимни жиддий қабул қилмай кулиб қўяр экан. -Сиздан жиддий сўрадим? -Уйингга кеч қоляпсан,ҳозир сенга ўзим такси чақириб бераман. -Уйингга кеч қоляпсан ҳозир сенга такси чақириб бераман дея телефонини қўлига олди.Унга этибор бериб қарар эканман уни таниганимдан бери бошидан тушмайдиган кепкасидан,қоп қора соқолидан юзини тўлиқ кўролмадим.Кўзини ранги ҳам яшилсифат экан.Бир қараганда истараси бор лекин қанақадир ғалати бу йигитга ортиқ қараб туролмадим."Моҳира йигитларга бунчалик эътибор билан тикилиб қарама,Абдулмалик буни билса ҳафа бўлиши аниқку.Жинни бўляпман шекили,ахир у йўқку.Ўлганини тан оляпсанми? Йўқ у ўлмаган,у келади ва сени бу йигит билан кўрса жуда жаҳли чиқиши аниқ."Абдумаликни тириклигига ишонардим ва уни бир кун келишига ҳам. -Мана ҳозир беш дақиқага қолмай такси келади,бироз кутайлик. -Керакмас дедимку дея машиналарга қўл кўтардим. -Керак,сени ўзим ташлаб қўяман уйингга дея ёнимизга тўхтаган машинани ҳам кетказиб юборди. -Жиннимисиз? Нега менга ёпишиб олдингиз? Тинч қўйинг мени. -Тинч қўймайман,уйингга кузатиб қўймагунимча тинч қўймайман. Ўзини ғалати десам,қарасам овози ҳам ғалати,қанақадир бўғилиб гапирадимией. Уни ёнида ҳеч тургим келмади,ҳуддики ҳаёлимда Абдулмалик бизни кузатиб тургандек ва мендан жаҳли чиқаётгандек туюлди.Тезлик билан ёнимизга тўхтаган машинага ўтириб олдим.Мени тезлигимку майли,аммо ёнимдаги йигитни машинани олд ўриндиққа тезлик билан ўтириб олганини кўриб ҳайрон ва ҳайрат билан қарагунимча машина қўзғалди жойидан.Наилож шу йигит билан кетишга мажбурман.Йигит ҳам яхшигина қайсар ва шилқим экан.Нега менга бунчалик ёпишиб олди. Давоми бор.
    1 комментарий
    21 класс
    📚Висол. 15-қисм. Муаллиф: Баҳорим. #ВисолХикоя -Бу қиз танишим буви,қабулимга келиб туради. Яҳёни кимгадир гапирётганини эшитиб секин кўзимни очдим.Бегона жой,бегона хона қаердаман? -Нозиккина навниҳол қиз экан болам,ўзини эҳтиёт қилмаса касал бўлиб ётиб қолади. -Ҳа мен ҳам айтдим кўп ўйлама дея.Яҳё мени унаштирилганимни ва Абдулмаликни вафоти ҳақида гапирди. Солиҳа ая набирасини гапларини тинглар экан,ўзининг ёшлиги ёдига тушди. -Бева қолиш азоби қандай бўлишини биламан ўғлим.Мен ҳам шу қизни ёшида эдим,буванг вафот қилгач еган ичганим ичимга тушмай,дунё кўзимга тор кўрина бошлаганди.Мен даданг учун бу ҳаётда яна қайта умид ила яшай бошладим.Қайта оила қурмай дадангни ўзим катта қилдим.Улғайгач дадангни уйлаб қўйдим,кейин сен туғилдинг.Туғилганингдан бир йил ўтиб даданг,суянган тоғим ҳам мени ташлаб кетди.Солиҳа аянинг кўзлари ёшланди.-Мана икки яқин инсонимдан айрилиб яшаб юрибман,улар йўқлигига бошида чидай олмадим,йиллар ўтиб эса кўника бошладим.Бу қиз ҳам аста-секин кўникади.Яҳёжон болам сенинг тақдиринг буванг,дадангни тақдирига ўхшамасин,илоҳим умринг узоқ бўлсин.Муслима,оқила ёр учрасин... -Айтганингиз келсин буви,бўлди йиғламанг,менинг фаришта бувимга кўз ёш қилиш ярашмайди. Туришга ҳеч ҳолим йўқ,шундай бўлса ҳам секин турдим.Хонага Яҳё кирдию мени кўриб ёнимга келди. -Яхшимисан? -Ҳа,мен яхши,бу ерга қандай келиб қолдим дея тушиммиди?Ё ўнгим Абдулмаликни иссиқ тафтини эсладиму Яҳёга савол назари билан қарадим. -Сен қиз нималарни бошлаб юрасанаа? Сени қутқариб қолмаганимда билмадим нима бўларди.Билсам ҳам буларни ўйлашни ҳохламайман.У йигитлар билан нима ишинг бор эди сен телба қизни. -Қанақа йигитлар тушунмаяпман? -Қанақа йигитлар тушунмаяпман? -Сен борган жойга иш юзасидан боргандим,сени кўриб қолдим.Кузатдим,сен кирган бинода авваллари бузуқ қизлар тунлари мижозларга хизмат қиларди,эшитгандим бу ҳақида.Шунга сени у жойда нима ишинг бор экан дея кузатдим.Хуллас сени ҳушсиз аҳволда бир квартирага олиб киришди.Йигитларни нияти ёмон эди,сени уларни қўлидан қутқардиму,йигитларни полицияга топширдим. Яҳё ҳудди кимдир шу гапни айтасан деб уқтириб қўйгандек тез гапирди.Ҳаёлимда эса ҳали ҳам Абдулмалик.Уни тафтини ҳис қилдимку ахир,кўзларимни юмдиму йиғлаб юбордим.Бўғзимга тиқилган нимадир нафас олишимга қўймасди.Бу гапларни Яҳёга айтай десам ишонмайди.Шу он бақириб бақириб йиғлагим келди. -Мени уйимга олиб бориб қўя оласизми? -Ҳа,яхшимисан ўзи? Ҳа дея бошимни силкидим,Яҳё бир сўз демай юрақол дея ўзи чиқди хонадан. Муниса кечадан буён бошини чангаллаб ўтирган қайнонасини атрофида парвона.Шоҳида опа бошини боғлаб миқ этмай ўтирарди. -Ойижон келинг бошингизни уқалаб қўяман,оғриқлари бир зумда тарқайди. -Керакмас... -Иссиқ,аччиқ кўк чой дамладим ичиб олсангиз... -Керакмаасс дедим дея Шоҳида опа Мунисани гапини бўлди.-Муниса ақлли қизсан биламан дея Шоҳида опа бирдан мулойим бўлдию келинига қаради.-Мана бир йил бўлди ҳали ҳамон йиғинларга қўшила олмайман,аввал бузуқнинг қизини келин қилди деганди,энди бунинг келини туғмас экан дейишяпти.Бу гаплардан тўйдим,кел ўзинг кетақол бу уйдан. Мунисани дарров кўзи намланди,миқ этмай пастки лабини тишлар экан қайнонасига тасдиқ маносида ҳа дегандек бошини секин қимирлатдию ошхонадан чиқиб кетди. "Бугун жуда гўзалсанку,бу гўзаллигинг узоққа бормайди. "А" Бу сафар Иффарни машинасига хат қистириб кетишганди.Иффар хатни кўриб ўқидию қўллари қалтираб тез йиртиб ташлади қоғозни. -Кимсаннн? Ким? Мен билан ўйин бошладингми? Яхши кўрамиз бу ўйинда ким ютар экан дедию ҳали ҳам қўли қалтирарди.Атрофга қараб телефонини олдию рақам терди. -Менга ** шу жойнинг кузатув камерасига олинган тасвирлар керак.Бир соатда топмасанг ўлдим деявер. -Жўрабек ака нима бўлди рангингиз оппоқ ҳуддики арвоҳ кўргандек.Эрталабдан нима бўлди. Жўрабек Ферузани ўқишга кузатиб қўйиш учун уни олиб кетар экан рангида ранг йўқ,юзи оппоқ бўлиб кетганди. -Арвоҳ кўрдим,лекин арвоҳ эмас. -Нималар деяпсиз? -Ҳеч нимаа,ҳалиги эрталабдан қўрқинчли кино кўрдим,шуни тасири. -Ҳеч нимаа,ҳалиги эрталабдан қўрқинчли кино кўрдим,шуни тасири. -Жўрабек ака мени қўрқитяпсиз унақа кинолар кўрмангда. -Хўп Ферузам,ҳавотир олма бошқа қўрқитмайман дея Жўрабек жилмайганча Ферузани қўлидан тутди.-Феруза тез кунларда тўй кунимизни белгилаймиз,ниҳоят дур гавҳарим Ферузам бутун умр ёнимда бўлади. Феруза Жўрабекни гапларини тинглар экан юзи қизий бошлади. -Бирдан кайфиятингиз ўзгарадия дея Жўрабекка қарамасдан гапирди. -Ахир суюклигимни қўлидан тутиб кетяпман ўзгармасинми? Ўзгарадида албатта. Манзилларига етиб боргунича тўйга қайси тўйхонани ва тўйга боғлиқ гаплардан суҳбатлашиб келишди.Феруза машинадан тушар экан Жўребек қўлидан тутиб қолди. -Аввал ўпич,кейин бемалол тушавер. -Йўқ қўйворинг кеч қоляпман. -Мен битта гапираман деди Жўрабек жиддий бўлиб қўлини қўйиб юбормади Ферузани. -Мен ҳам йўқ дедимми йўқ. -Унда шунақа ўтираверамиз эканда. -Жўрабек ака ҳозир шу муҳимми? Қовоқ уйди Феруза.-Ёш болаларча...Феруза гапини давом қилолмади. Жўрабек ёрининг гапираолмаслигини таминлаганди. -Энди боравер дея Жўрабек Ферузани қўйиб юборди.Феруза бир сўз демасдан юзлари қизариб машинадан тезгина тушди. -Дарсларинг тугаса ҳабар қил деди Жўрабек мамнун жилмаяр экан. "Уни борлигини ҳис қилдимку қанақасига у йўқ.Туш кўрдимми? Йўқ бу туш бўлиши мумкин эмас.Ахир у ёнимда,мени кўтариб олганди." Ухлашга ётдиму ҳаёлим ўша рўёдек бир учрашувда,Абдулмаликлиги аниқ,лекин қани у? Нигиначи? У мени алдадими? Энди,энди,Нигинани қилган ишини таҳлил қила бошлагандим.Алдаган бўлса ҳам нима учун? Нега? Ёки у ҳам билмаганми? Эртага ҳаммасини аниқлаштираман. -Иффар хоним ҳеч қандай шубҳали ҳолат сезмадик,ҳохласангиз тасвирларни юбораман. -Ҳохласангизмас,тез юборгин дея Иффар телефонни ўчирди.Беш дақиқа ўтар ўтмас ноутбугига тасвирлар келиб тушди.Қайта қайта кўрди,машинасини қўйган пайтдан то ёнига келгунича ҳеч ким яқинлашмаган машинасига. -Жин урсин,бу "А" деганлари ким? Иффар тасвирни қайта кўрар экан,кўзи тасвир вақтларига тушди.Орада уч дақиқалик тасвир йўқлигини кўриб ҳаммасини тушундию ноутбугини бир чеккага қўйди. -Ўзингни кимлигингни билдирмаслик учун тасвирларни йўқ қилдингми? Ақллисан,лекин мени билмабсан.Барибир сени топаман ва мен билан ўйнашиш оқибати ёмон бўлишини билиб оласан. Иффар душга кириб чиқдию ухлашга ётди. Ярим тунмиди тиқирлаган овоздан уйғониб кетди.Шундоқ кўзларини очдию ётоқ ёнида ўзига қараб турган инсонни кўрдию чинқирганча бақириб чойшаби билан уни кўрмаслик учун юзини тўсди. Қаршисида Абдулмалик,ўша кунги қиёфаси,усти боши қон,кўксига пичоқ қадалган... -Бу туш,бу тушҳҳ,сен ўлгансан кеттттт... Иффар гапирар экан,ўша уни қўрқитган қаҳ-қаҳ отиб кулди ва Иффарни чойшабини юзидан тортиб олди.Иффар яна такрор қаршисидаги инсонга кўзи тушдию бақирганча ҳушидан кетди... Эрталаб уйқудан уйғонган Шаҳрам ёнида Муниса йўқлигини кўриб нонушта тайёрлаётгандир дея ўйладию соатга қаради.Етти ярим бўлибди... -Нега Мунис уйғотмади,ишга кеч қоляпманку дея жойидан турдию дазмоллаб илиниб турган кийимларига кўзи тушди.Ҳар кунгидек Муниса Шаҳрамни иш кийимларини дазмол қилиб илиб қўйганди ва телефонини ёнидаги қоғозчага кўзи тушиб дарров қўлига олди."Мен кетяпман ўз ҳохшим билан,мени кечиринг сизга бахт бера олмадим.Сиз гўзал бахтга лойиқсиз,фақат мен билан эмас.Илтимос ортимдан келманг,сиз билан тинчгина ажрашайлик.Муниса..." Шаҳрам хатни ўқидию йиртиб ташлади ва юз қўлини тез ювдида ойисини қаерга дейишига ҳам қарамасдан кўчага чиқди. Муниса минг азоб,оғриқ билан Шаҳрамга хат ёзиб ўзи уйига келганди.Ичида ёрига айтадиган гаплари жуда кўп,лекин қисқа қилиб ёзди.Шаҳрам ўзига нисбатан янаям меҳрланишини ҳохламади.Ҳудди Муниса Шаҳрам келишини сезгандек деразадан қараб турар экан турмуш ўртоғи уларни уйи томон келаётганини кўрдию дераза ёнидан узоқлашди. -Барибир келяпсиз,нега? Нега мени қийнайсиз? Ахир шунча ҳаракат қилдик бўлмади.Бу оғриқли бўлса ҳам ажралишимиз керак. Муниса ўзига ўзи гапирар экан дарвозаси тақиллаганини эшитиб тез кўз ёшларини артдию хонасидан чиқиб дадасини хонаси томон юрди. Муниса дадасига келганини сабабини тушунтирганди ётиғи билан.Ҳозир ҳам Шаҳрам билан гаплашиб ҳаммасини тушунтиришини айтди дадасига. -Мунисаааа,Шаҳрам дарвозани муштлай бошлади. -Нима бўляпти? Шовқинни эшитиб тез чиқдим. -Шаҳрам акам келдилар,биз чиқмаймиз,дадам ўзлари гаплашиб,уйига жўнатиб юборади. Муниса оҳирги гапларини секингина гапирдию мени келиб қучди. -Яна озроқ сабр қилганингизда ҳаммаси яхши бўлиб кетармиди? Мунисани қучарканман юзидан ўпдим. -Бир йил ҳаммаси яхши бўлишини кутиб яшадим.Лекин бўлмади,бўлмади опаа... Қайнота куёвни ярим соатдан кўп суҳбатидан сўнг Шаҳрам кетмади,Мунисани кўриб кейин кетаман деди. Икки ёш гаплашиб олсин дея дадам руҳсат бергач Шаҳрамни ёнига кирди Муниса. -Ассалому алайкум дедию эрининг кўзларига қаролмади Муниса. -Волекум ассалом,сен хотин нега эрингни руҳсатисиз кетдинг.Буёққа келчи... -Йўқ дея Муниса тураверди,қанчалик боришни ҳохласа ҳам боролмади. -Кел дедим сенгааа,Шаҳрамни овози бироз баландланди. Муниса индамай бордида Шаҳрамни ёнига эмас,бироз узоқроққа ўтирди.Буни кўрган Шаҳрам Мунисани қўлидан тутдию ўзига тортдим қучди. -Шаҳрам акаа мени қийнаманг. -Менчи? Мени қийналганимчи? Эрталаб уйғонсам суюкли аёлим ёнимда эмас.Мендан бир оғиз сўрамай келибсан ота уйингга.Анави бемани хатингни ҳам йиртиб ташладим,менга сендан бошқаси керак эмас буни ўзинг ҳам яхши биласан.Ёки мени бошқасига бериб қўймоқчимисан қўшқўллаб. Муниса эрини бошқа қиз билан тасаввур қилдию Шаҳрамни қаттиқ қучди.Бунга ҳаёлан ҳам чидай олмас экан. -Йўқ албатта,лекин бўлмаяптику.Муниса қайнонасини гапларини айтмаганди Шаҳрамга.Она болани ўртасига янаям совуқчилик тушуришни истамаганди. Давоми бор.
    4 комментария
    25 классов
    📚Висол. 14-қисм. Муаллиф: Баҳорим. #ВисолХикоя -Тураверасанми? Мана ол капгирни овқатни ковла тагига олди.Капгирни қўлимга тутқазиб секингина газ томон итарди. Нима қилишни билмай қозондаги қоврулётган гўштни ковладим ва иссиқ қозонни ҳам ушлаб қўлимни куйдирдим. -Айййй қўлим,мен қилолмайманннн... -Қиласан ўрганасан,бўл пиёзни сол. -Йўқ қилмайманннн... -Замира ҳозир овқатни қилмасанг адабингни бераман сен қизни. -Нима қиласиззз? Урасизмиии? -Аёл кишини урмайман ҳеч қачон.Лекин бошқа йўл билан адабингни берса бўлади.Сен ҳохламаган иш қош учирди Яҳё ва ҳаводан ўпич йўллашни ҳам унутмади. Ахмоқ,ниятини фахмлаб тезгина тўғралиб турган пиёзни қозонга солдим. -Айййй қўлим... -Ўлмайсан,тез-тез ковлаб тур тагига олмасин. Индамай лаб бурдим.Яҳё мени пиёз ва гўштни ковлашимга қараб турар экан пешонасига енгилгина шапатилади. -Берчи менга дея капгирни қўлимдан олди.-Кап катта қизсана,капгир ушлашни билмайсан. -Умуман овқат қилмаганимдан кейин билмайманда,опаларим,келинойим овқат қилган. -Шуниси ёмон,сени роса эркалатишибди.Овқат қилишни ўрганмаган бўлсанг ўзим ўргатаман,яхшилаб қараб тургин ҳаракатларимга.Бу биринчи ва оҳирги маротаба ўргатишим. -Яҳшилаб қараб тур,бу биринчи ва оҳирги огоҳлантиришим дея бошимни қимирлатиб Яҳёни гапларини такрорладим. -Ҳойййй,Яҳё қовоғини уйиб қаради. -Майлиии жимман дедим кулганча. -Кулмагинда мени ҳаракатларимни кузат,яна бир марта кулсанг жазоланасан. -Яна бир марта кулсанг жазоланасан деди айиқполвон. Ўзимни айиқполвон деган гапимга пиқ этиб кулдиму,кулгимни Яҳёга кўрсатмаслик учун оғзимни қўлим билан тўсдим.Яҳё менга бир қараб қўяр экан қозонга сабзини солди ва оғзини ёпдию менга маноли кулимсираб қаради. -Жазо олгинг келдими ҳали кулма десам ҳам кулдинг дея менга яқинлашди.Тезда ундан узоқлашмоқчи бўлганимда қўлимдан тутиб қолдида ўзига тортиб юзимга лаб босди.Ҳаяжондан жойимда қотдим,у бир пас шундай турдию мендан узоқлашди.Нималар бўляптия? У мени яна ўпди,мен эса ҳеч нима қилмадим,қила олмадим. Бизни тортишувларимиз ва ёқимли ўпичлар ила икки ой ўтди орадан.Яҳё мени ёқтирадигандек,аммо базида қўполлиги ва ўпиб қўядию,бошқа жиддийлашмаслиги,яни менга яқинлашишга умуман ҳаракат қилмаслигидан уни ҳам мажбурлаб уйлантиришган деб ўйлайман.Яқинлашишга ҳаракат қилганда ҳам яқинлаштирмасдим,ахир унда кўнглим йўқ дердиму,оҳирги пайтлар уни ўйлайдиган,ишдан келмай қолса ҳавотир оладиган бўлдим. Бугун ўқиш бошланади,тўйимиз татил пайтида бўлганди.Жамол ҳам ўша муштлашувдан кейин йўқ бўлиб кетди.Нега? Нега ахир? Ўқишга келиб уни ҳам уйланганини эшитдиму ҳеч нимани ҳис қилмадим.Ахир уни ёқтирардимку,уйланибди.Нега қалбим оғримади.Балки бу ёқтириш шунчаки ҳавасмикин?Билолмаяпман. Балки Жамол менга қасд қилиб уйлангандир.Мени севган ва мен турмушга чиқиб кетгач у ҳам уйланган дея адашибман.У мени севмаган экан,буни бугунги учрашувимиз ва жирканч таклифидан кейингина англадим. -Яхшимисан Замийим деди иржайиб Жамол. -Ҳа яхши дедим ундан ўзимни узоқроқ тутиб.-Ҳолимни нега сўраяпсиз,ахир мен билан умуман ишингиз йўқ бўлса.Уйланаман деб бошқасига уйланибсиз. -Мени мажбурлаб уйлантиришди,ҳудди сени мажбурлаб турмушга беришганидек.Лекин муҳаббатимизни ҳали ҳам давом эттирсак бўлади.Энди бу муҳаббатимиз янаям оташин бўлади жоним. -Нималар деяпсиз қанақа муҳаббат? Билсангиз сиз айтган муҳаббат,сиз мен учун бармоғингизни учини ҳам қимирлатиб қўймаган вақтингиз якун топган.Агар севганингизда менга эришиш учун курашар эдингиз.Курашмадингиз ва ҳаммаси тугади,табриклайман уйланибсиз,бахт тилайман.Энди бизни йўлларимиз айро.Чунки сиз ҳам мен ҳам оилалимиз дея гапларимни айтдиму энди кетмоқчи эдим Жамол қўлимдан тутиб қолди. -Тугамади,ҳали тугамади.Айтдиму ҳали бу севгимиз энди аланга олади деб.Ҳафтада бир учрашиб туришимиз мумкин.Сен ва мен ёлғиз,Жамол бир ютуниб олдию қўлимни қўйиб юбормасдан юзимни силади.Мен уни гапларини таҳлил қиларканман англай олмадим нима демоқчи эканлигини. -Сен билан бўлишни ҳохлайман дегандан сўнг бошимга кимдир қаттиқ жисм билан ургандек бўлди.Шаҳт билан қўлимни тортиб олдиму Жамолга тарсаки тушурдим. -Эссиз,эссиз сен билан ўтказган вақтларим,бунақа жирканчлигингни билганимда умуман яқин йўламасдим сенга.Билиб қўй,мен ҳеч қачон жуфти ҳалолимга хиёнат қилмайман дедимда ёнидан тез юрганча кетдим. Ҳаёт менга қора томонларини ҳам кўрсатаётганди.Фақатгина оқ тарафини кўриб ҳамма инсонларни яхши деб билардим.Аслида эса ёнгинамда жирканч инсон юрган экан. Уйга қандай келганимни билмайман,келсам Марҳабо келибди.Ўзи шу қиз камлик қилиб турганди менга,мана келибди.Тил учида саломлашдим. -Бу уйдан кетиш ниятинг йўқми дейман?Деди кўзларимга тик боққанча. -Тушунмадим,бу билан нима демоқчисиз? Яна нега сен деб гапиряпсиз.Марҳабони муомаласи гапларидан нима демоқчи эканлигини англолмадим. -Бу уйдан даф бўл тезроқ деяпман. -Бу уйдан даф бўл деяпман.Яҳё акам ўзлари айтолмаяптилар.Бувисини ҳафа бўлмасин деб сен билан мажбуран яшаб юрибди.Иккимиз бир-биримизни севамиз.Сен бизни орамизга суқулиб кириб олдинг.Ўз хоҳшинг билан кетсанг,Яҳё акам ҳам қийналмасди икки ўт орасида.Бизнинг севгимизга ўз кўзинг билан гувоҳ бўлишни ҳохласанг бир соатдан кейин учрашамиз,уйда учрашишни ҳохламади Яҳё акам дея учрашув манзилини айтди Марҳабо. Гапларини эшитиб индамадим,гапирай десам тилим айланмасди.Марҳабога бир сўз демай ёнидан кетдимда хонамга кириб йиғлаб юбордим.Бугунги кун менга оғир келганди,ҳаётни менга тайёрлаган синовларими бу?Енгил ҳаётда яшаб,бунақа гаплар эшитмаган,бугунги ҳисларни туймаган мен ёмон аҳволдаман. Оҳири ўз кўзим билан кўришни ҳохладим ҳаммасини ва Марҳабо айтган манзилга бордим.Бекор келибман,Яҳё ва Марҳабо улар бирга.Кўзларимга,кўрган манзарамга ишонгим келмасди.Марҳабо тинмай йиғлар,Яҳё уни овутиб кўз ёшларини артиб ҳатто бағрига ҳам босди.Ҳуддики Яҳё Марҳабога "Ҳаммаси яхши бўлади йиғлама,албатта бирга бўламиз" деётгандек туюлди. Шу он ҳаммаси тамом бўлди.Яҳё мени севмас экан деб ўйлаб ўртадан чиқишга қарор қилдим. Ҳеч кимни гапига қулоқ тутмадим ва оҳири ажрашдик. Мана бу воқеаларга ҳам икки йил бўлибди.Икки йил ичида шуни англадимки,мен хато қилибман.Оиламни сақлаб қолиш ўрнига қўш қўллаб бошқасига берибман.Бир оғиз Яҳёнинг ўзидан сўрамабман.Балки Яҳёнинг "Ҳа мен Марҳабони севаман,буни сен ва бувимга айтолмай юргандим" дейишини эшитгим келмагандир.Ўша пайт ҳатто ота-онам ва яқинларимнинг ҳам гапларига бир бор қулоқ тутмай хато қилибман.Энди ҳаммасини англаб етганимда анча кеч бўлганди.Яҳёни рестаранда кўрганимда уни жуда соғинганимни ҳис қилдим.Мен уни севиб улгурган эканман,лекин туйғуларимни англаганимда ёнимда у йўқ эди.Хатоларим сабаб ундан ажралгандим. Моҳира♡ Яҳё билан анча чиқишиб олдим,у яхши суҳбатдош ва яхши дўст бўла олар экан. -Бугунга етараа телба қиз? Суҳбат давомини кейинги кунларга қолдирамиз.Яҳё жилмайди.-Фақат бу ерда эмас,клиникамга бориб қабулимга ёзиласан. -Хўп дедимда кетиш учун жойимдан турдимда Яҳё билан хайрлашиб хонадан чиқдим ва кетар эканман қаршимдан чиққан инсонни кўриб тўхтадим. Янги ишга жойлашган йигит қўлида иш анжомлари билан келар ва Абдулмаликнинг хонасига кирди.Уни бу хонада нима иши бор дедимда тез юриб ортидан кирдим. -Бу ерда сизнинг нима ишингиз бор дедим киришим билан жаҳлим чиқиб. Йигит индамади,бу ҳолатдан жаҳлим чиқиб энди у томон бормоқчи эдим Яҳёни гаплари ёдимга тушиб тўхтадим. "Абдулмалик сени бу ҳолатингда юрганингни кўрса жуда ҳафа бўлади.Телбалардек юришни бас қилгин,уни чиндан севсанг,Абдулмалик ҳафа бўладиган ишларни қилмагин." Деганди Яҳё,ҳозир бу йигитни хонадан қувиб солмоқчи эдим,телбалардек ҳаракат қилиб.Лекин тақдирга тан берадиган пайт келди.Йигит индамай хонадаги жиҳозларни жойидан сурар экан,мен ҳам индамай чиқиб кетаётгандим бирдан ортимга қарадим ва у йигит менга қараганини кўрдим.Мен қараганимни кўриб дарров юзини буриб олди. -Хонанини яхшилаб тозалаш керак,шунга жиҳозларини чиқариб тозаламоқчимиз.Тез орада эгаси келади деди йигит қилаётган ишига изоҳ бериб. -Қ..қанақа эгаси? Эгаси деганда Абдулмаликни ўйлаб титраб кетдим.Бу йигит эгаси деб Абдулмаликни айтдими? -Яни хона тоза бўлгач бирорта меҳмон жойлашадику,шуни назарда тутдим. Йигитни гапларини эшитдиму хонадан чиқдим.Ҳаёлим яна паришон бўлиб пастга тушдим. -Ҳа Паҳлавоним ҳаммаси яхши кетяпти,у қиз тирик бўлса ҳам бирорта ножўя ҳаракатини сезсам дарровгина у дунёга равона қиламан севгилисини ортидан.Сиз ҳавотир олманг,мен ҳам бу ердаги ишларни ҳал қилсам ёнингизга учаманда жоним. Иффар телефонда гаплашар экан ювиниш хонасидаги кўзгуга қараб сочларини тўғирлади.Паҳлавон оғаси билан суҳбатни якунладию сумкасидан лаб бўёғини излар экан митти қоғозчани кўриб олдию атрофга бир қараб олиб букланган қоғозчани очди. "Ажалинг мен бўламан,атрофингдаман буни сезмаяпсан,сезолмайсан ҳам" дея оҳирига "А" ҳарфи ёзилганди. -Бу ким? Қоғозчани ким? Қачон солишди сумкамга?Иффар атрофга такрор қарар экан танасини қорқув қамраб олаётганди. Қоғозчани йиртиб ташладида ахлат челакка ташлади. Ювиниш хонасидан чиқишдан олдин оппоқ бўлиб кетган юзини муздек сувга ювдию ташқарига чиқди. -Бу қиз менга ташланиб хато қилганини англаб етса бўлди.Гулмира ёнидаги йигитга Моҳирага қараганча гапирди. -Буёғини менга қўйиб бер Гулим,мен ва дўстларим бугун кеч зерикмас эканмизда иржайди йигит. -Нима сиз ҳам кўнгил ҳушлайсизми бу қиз билан? -Шундай жонон турадию кўнгил ҳушламай бўладими? -Нимааа? Гулмира сумкаси билан йигитни бошига бир урди. -Ҳазилку жоним... -Чин бўлишига ҳам қўймайманда. -Уни буни қўйгинда бу қизни қанақа қилиб квартирага олиб борамиз. -Буёғини ҳам ҳал қилиб қўйдим... Дарслар тугагач энди уйга кетмоқчи бўлиб турганимда курсдош дугонам Нигина ёрдам сўради.Фанлардан яхши ўқиганим сабаб мендан ёрдам сўрабди.Нигинани ёмон хулқини кўрмаганим учун хўп дея ёрдам бердим,тушунмаганларини тушунтирдим.Ўн дақиқа ўтгач Нигина дарсни уйига бориб давом қилайлик деди.Институтдан ойиси эртароқ қайтгин дегани эсига тушибди.Нима дейишни билмай иккиландим.Нигина бир соатгина вақтингни оламан деди.Оддийгина фанлардан ёрдам бергиси келмади деб ўйламасин дедимда рози бўлдим уйида ўргатишимга. Кўчага чиқдик таксиларга қўл кўтаргандик дарров тўхтай қолди.Ярим соатда Нигинани уйига етиб бордик.Кўнглим ғаш,меҳрибончилигим қурсин.Бу жойларга аввал келмаганимгами ёқмаётганди.Кўп қаватли уйларга зиналар бўйлаб чиқар эканмиз Нигина телефони йўқлигини айтиб ваҳима қила бошлади ва мени шу ерда тура тур дея пастга тушиб кетди.Зинада қолдим қаерга юришни билмай,Нигинани кутарканман нима бўлди билмайман ортимдан кимдир келиб оғзимга рўмолча босди. * * Менга қадрдон тафт,уни бағридаман адашмасам.У мени кўтариб олган,қаергадир олиб кетяпти.Уни маҳкам қучдим,сезяпман,менга қадрдон тафтни,димоғимга урилган ҳид,бу унинг ифори.Наҳотки у ёнимда,мени кўтариб олган,ҳеч кўзларимни очгим келмасди.Кўзимни очсаму,у ғойиб бўлиб,йўқ бўлиб қолишидан қўрқдим чоғи. Давоми бор.
    1 комментарий
    28 классов
    ДЕВОНА Бекободлик Муҳаббат опа билан дилдан сухбат: ---Ҳамма бориб ишлаяптику ўша Русда дедим. У ёқда уруш деди қўшним ваҳима билан. Эээ ўргилдим, уруш манга қараб қолибтими дедим. Ярим Ўзбекистонга тегмаган уруш манга тегармиди дедим.Энди ётиб еганга тоғ чидамас.Шу...ўғлим автоҳалокат сабаб бели синиб ётиб қолдида...Бир этак,бешта қизи бор. Қўл--оёғим бутун, тўрт мучам соғ. Олтмишга кирган бўлсам нима қипти? Турдим келдим.Ўзи Тошкентдан бошқа вилоятга чиқмаганман.Ҳая,бир марта Самарқандга тўйга боргандим.Раҳматлик хўжайиним ўта рашкли,бадқаҳр киши эдилар.Бир куни маҳалла аёллари Саиарқанду--Бухоро саёҳатига юринг деб қолишди.Уларга айтдим."Бухорода ..... борми санга?!"деб бир ўшқирди нафасим ичимга тушиб жим бўлдим.Қирқ олти ёшда вафот этдилар.Ўзим икки қиз бир ўғилни тишимда тишлаб катта қилдим.Русда нима иш қиласан дейишди.Ҳолимга яраша иш топилар шунча одамга топилган дедим! Яқин ўртоғимга маслаҳат солдим. Қизи Русда анча йиллардан бери. Шу ўртоғимни қизи кампир топиб бераман, қарайсиз деди.Топ дедим. Топди! Барака топсин, яхши иш топиб берди. Ўз уйимда юргандек ишларимни қилиииб юраман. Кампирим беозоргина. Хотираси йўқ холос. Мани ҳали она деб чақиради, ҳали қизим деб, ҳали кимсан, қаердан келиб қолдинг дейди. Мингта кўкидан юбориб турибмиз мана!(Яйраб кулади) Ҳай энди келган маҳалимни айтиб берай Сизга. Мани айрапортдан кутиб олишди, ҳмм! Худди катаконлардек!Ўзим бир умр мактабда уборчиса (фаррош)бўлиб ишлаганман. Олтмишга кириб энди самалўтни кўрдим.Товба дейман, бир самалўт эркак, бир гиром(грам демоқчи шекилли) тарбияси йўқ экан. Ҳаммаси самалўт кўтарилиши билан нос отиб олиб шу савилни туфлаш учун ҳожатхонага қатоооор навбатда туришибти йўлакда.Қовуғи суст шошукка ўхшамагурлар!...Яна самолёт қўнар қўнмас ўрнидан туриб олишган. Эшигини очса тушасанми ё деразасидан сакрайсанми дейдиган йўқ! Аёллар бир чиройли ўтиришди қайта. Хуллас мани олиб келишди. Шаҳарни номи Домодедово экан. Аэропорт ҳам Домодедово. Азизахон қизим ўзи яшайдиган ижарахонага олиб келди. Уч хонали ижарахонада саккиз жон яшашаркан.Бири саҳар ишга кетса бири пешинда, яна бири кечқурун ишига боради. Қайтиш ҳам шундай. Аммо-чи, бирови бировига халал беришмаскан. Ярим тунда ишдан келган ҳам тонг саҳар ишга кетган ҳам оёқ учида юриб бошқаларнинг уйқусини бузмайди. Фақат шанба куни кўпчилик уйда бўлишди. Палов, манти, қозон кабоблар қилишаркан биргалашиб шу кунлар. Мени еру кўкка ишонишмайди денг. Онамизни кўргандай бўлдик дейишади. Мусофиргиналаримееей... Мен келганимнинг учинчи куни эди. Шанба, ҳамма уйда. Душанбада иш жойимга жўнаб кетишим керак эди. Бир палов пишириб берай, уч кунда менга қадрдон бўлиб қолишди дедимда ошга унадим. Ошни солар пайтимиз эди. ---Ошни кўпроқ қилдингизми хола?.--деб қолди Бухоролик Асрор деган йигит. Кейин қолганларга юзланиб деди: ---Ану девонани ошга чақирдим. Шундан сўнг чўнтагидан минг рубль пул чиқариб --Кимда майда бор?--деб сўради. Ҳаммалари пул майдалашга, майда пул ҳозирлашга тушишди. Ошни мақтаб мақтаб ейишди. Чой билан ширинлик ичиб турган маҳалимиз Асрорга қўнғироқ бўлди. --Келди девона.--деди Асрор.Чиқиб бир йигитни бошлаб келди. Бир чиройлик ўзи. Кийими ғалати. Шими кееееенг, кетидан тушиб кетай деяпти. Яна кенг лозимга ўхшаб чоти ораси тиззасига тушиб ҳалпиллаб турибти. Ўзига катта шимни кийиб олибти деб ўйладим. Эгнидаги майкаси ундан бадтар, оқ тусли майкага қора, қизил, яшил, пушти тусли бўёқ сачраб кетган. Енги ва кўкси тилим тилим бўлиб кетган. Узун сочини думча қилиб резинкага қистириб олибти қизлардай. Лекин бирам муомаласи яхши, қўли кўксида салом бериб сўрашди.У ҳам онамни кўргандай бўлдим деди.Шу девонагина ҳам онасини соғинаркан дейман.Ўзим солиб келдим. Тинмай қўли кўксида раҳмат дейди. Иштаҳа билан еди ошни. ---Мазза қилдим. Ҳақиқий ватанни оши бўлибти, пахта ёғи, майизу--нўхат билан. Раҳмат онажон.--деган эди кўнглим бузилиб кетди. Лекин тез кетиш тараддудига тушди. Асрор йиғилган пулни ҳалиги йигитга тутқазди. Йигит санамай олиб чўнтагига тиқаркан раҳмат деди кулиб. Мен ҳам биттагина юз рублликни узатдим. ---Мана болам, борини юзидан энди... Дуо қилинг мани ҳам.--деб фотиҳага қўл очдим. Девона йигит бир пулга бир манга қараб, қолганлар баравар манга қараганча ҳайрон бўлиб анграйиб туришибти денг. Уларни бу туришига ман ҳайрон! ---Д... Ддд... Дуо қилай? Бу нимани пули холажон?--сўради ниҳоят у. ---Қатордан қолмай дедим. Эшикдан келганни қуруқ қайтармаганман ҳеч. Олинг болам.--дедим. ---Холажон нимага пул беряпсиз тушунмадим, лекин табаррук деб майли оламан. Таксистман, бу квартирадагиларни ишга олиб бораман, олиб келаман, шу... Уйда ош бўляпти киринг дейишувди кира ҳаққини кирганда оларман дегандим.--деди у қизариб. Битта жойда ишлашгани учун таксида боришса автобус пулидек тушаркан ўзи. Шунга бу йигит кира қиларкан. Феъли сал чатоқроқлиги учун Бухоролик Асрор девона, Хоразмлик аёл далли дейишаркан орқаворатдан. Ахир бизни Бекободда эшикма эшик юрадиган тиланчини девона дейишади. Яна булар пул беришаётган бўлса... Кийинишига келсак бу йигитнинг кийиниш услуби шунақа экан. Модный экан, модный! Ман қайдан билай, Россиянинг девоналари шунақа бўларканда аааа деб ўтирибман ичимда. #Зейл_Лейла Мустафасайяр
    11 комментариев
    49 классов
    📚Висол. 13-қисм. Муаллиф: Баҳорим. #ВисолХикоя -Бу ҳолатингдан чиқаришни биламан деди Яҳё менга синчиков қарар экан.Мен эса уни ёнидан тезроқ кетишни ҳохлаб энди бир қадам ташлагандим.У қўлимдан тутдию хонаси томон юра бошлади.Қанча урунсам ҳам қўлимни ололмадим,у судрагудек бўлиб хонасига олиб кирдию диванга ўтирғизди. -Бу нимасииии? дея туриб кетмоқчийдим туришимга йўл қўймади. -Сен ҳам инсон,мен ҳам.Сен билан тинчгина гаплашиб олайлик.Ёмон ниятим йўқ,Яҳё шундай дедида эшикни ёпди. Бирон нима дейишга ҳолим қолмаганди.Абдумаликни ўлди дейишса оёғимдан мадор кетиб ҳолсизланиб қолардим.Қалбим уни шунчалар севдингми? Унутаолмайдиган,ўлимига ишонмайдиган даражада.Ҳа севдим,телбаларча севдим... -Мен руҳшуносман,дугонанг Феруза мен ҳақимда айтган бўлса керак. Ферузани руҳшунос топдим деган гаплари ёдимга тушди. -Дугонанг тўғри қилган экан,сени руҳиятинг ёмон ҳозирги ҳолатда. -Мен жинни эмасман... -Биламан соппа соғломсан,аммо жинни ва руҳан чарчаган,толиққан инсон бошқа бошқа. Яҳё деярли бир соатга яқин гапирди.Мен эса жим тинглардим.Нега кетмаяпман? Нега уни тинглаяпман? Балки гаплари ростдир.Мен ўзимни ўзим қийнаяпманми? Йўқ мен қалбим истаган,қалбим буюрган ишни қиляпман.Ахир қалбим Абдулмалик ўлмаган деяпти.Ҳис қиляпман у тирик,лекин атрофимдагилар бунга ишонишмаяпти. Замира иш билан машғул бўлса ҳам ҳаёлидан Яҳё кетмаётганди.Яҳёни ўйлар экан ўша яқин ўтмиши кўз олдидан ўта бошлади. Замира♡ Уйимизнинг эркатойи ўзим бўлганман.Оилада учта қиз ва бир ўгил,мен энг кичиги эдим.Акам уйланиб опаларим оила қуришгач навбат менга келганди. -Замира нега онам айтган йигитни рад қиляпсан? Яхши оила эканку. -Ҳох-ламай-ман дея дона дона қилиб айтдим гапларимни ва опамни қолган гапларини тинглашни ҳохламай хонамга чиқиб кетдим. Хонамга кирдиму телефонимни қўлимга олдимда мен учун қадрли бўлиб қолган рақамга қўнғироқ қилдим банд экан.Яна қилдим,яна банд... -Мендан ҳам муҳим иши нима экан? Ким билан гаплашяпти? дея йиғламсирадим. -Мендан ҳам муҳим иши бормикин? дея йиғламсираб турсам қўнғироқ бўлди.Жамол акам экан,аразлаб жавоб бермадимда жойимга ётиб олдим,ухлаш учун кўзларимни юмдим.Шу билан ухлаб қолибман,эрталаб туриб қарасам саккиз марта қўнғироқ бўлибди. -Атиги саккиз мартами? Қайта қўнғироқ қилмайман дедимда жойимдан туриб юз қўлларимни ювдиму пастга нонуштага тушдим.Нонушта тайёр бўлганлиги сабаб тез тез нонушта қила бошладим. -Сен қизни ортингдан ит қувяптими? Бу нима ейиш? Онам койий бошладилар. -Мана бу узун тирноқларингу,сочингга улаб олган ранг баранг сочларингни ҳам йўқотгин дегандим.Нега айтганимни қилмаяпсан? Дадангку кўнглингга қарайди,лекин мен эмас.Агар ҳозироқ йўқотмасанг ҳеч қаерга чиқмайсан.Машинангни ҳам ҳайдамайсан... Онам нозик жойимни билиб машинам ҳақида атайлаб гапиргандилар.Эндигина эришган машинамдан ажралгим йўқ.Майли севимли тирноқларим ва севимли рангли улама сочларимдан айрила қолай. -Тирноғимни ҳам сочимни ҳам йўқотаман ва сиз ҳам дугонамни ўғлига тегасан демайсиз ойижоним. -Нимааа? Нима? Ҳеч қачон,мен келишиб бўлганман.Сени Яҳёжондан бошқаси эплай олмайди.Бу қайсар фелинг,эркаликларингга унча бунчаси чидай олмайди.Дадангга минг марта айтдим,кўп эркалатманг дея,мана оқибати ўз қизим мени айтганимни қилмай ўтирибди. -Менга ўша Яҳё деганингиз ёқмади,умуман. -Ким ёқади унда? Ўша кўча безориси Жамолми?Сен қизни нима қилсам экан? Нимаааа?Онам бошини ушлаганча икки чаккасини уқалай бошлади.Опам бизни шовқинимиздан ёнимизга келди,кеча меҳмонга келганди.Опам ҳам анча насиҳат қилдилар.Ҳеч бир яқинларимни гапини тинглагим йўқ.Дадам бошқа вилоятга иш билан кетган,акам ухлаётганди. Оҳири ойим ва опамни гапларига хўп дедимда ўқишга кетиш учун тайёрлана бошладим. -Оббо яна ўша келибди,бу сафар ҳам қўлига катта супургисини ушлаб.Олийгоҳ ёнига машинамни тўхтатар эканман кўзим қўлида гул кўтариб олган Яҳёга тушди.Машинадан тушдиму унга қарамасдан ичкарига кириб кетаётгандим Яҳёнинг гапларидан тўхтадим. -Ҳой ялмоғиз супургингсиз кирмагин деди ахмоқ.Қовоғимни уйиб унга қарадим,заҳримни сочиб кетмасам бўлмас дедимда ёнига бордим.Бу учинчи бор учрашишимиз эди ва иккита учрашув ҳам тортишув билан ўтган. -Бу супургингизни ўзингизга мос ялмоғизларингизга беринг дея қўлидаги гулга ишора қилдим. -Нетай,нетай бу қалбим фақатгина битта ялмоғизни истаса,ҳажрида олов,ўт бўлиб ёняпман.Ялмоғизгинамни парвойига ҳам келмайди. Яҳёни гапларини эшитиб бир зум унинг кўзларига қараб қолдим.Ялмоғиз дея гапирса ҳам,гаплари самимийдек туйилди. -Ҳоҳҳҳ хонимча қарашларинг ўзгарди.Митти юракчанг ҳам тез тез ураётгандек назаримда.Яҳё мазаҳлагандек гапирди.-Олсанг ол ялмоғиз супургингни вақтим йўқ.Ҳая ҳалиги гапларимни ҳали ҳам рост деб ўйлаяпсанми? Юзларинг қизарди. -Мени шу гапларингизга ҳаяжонланади деб ўйлаяпсизми? Ҳеч қачон,ҳеч қачон бу ҳол бўлмайди.Супургингиз эса ўзингизда қолақолсин. -Супургингиз эса ўзингизда қолақолсин дея ёнидан кетдим Яҳёни.Ортимга қарамай тез тез юрганча олийгоҳга кирдим.Биринчи парада домламиз кечикиб келди.Бу орада Жамол акам менга гапирди,мен гапирмай ўтиравердим.Жамол курсдошим ва деярли бир йилдан бери биргамиз,бир биримизга кўнгил қўйиб,гуруҳимизни энг олди жуфтликларидан бўлганмиз. -Мени Замийим нега аразлаяпти?Жамол акам елкамга елкаси билан туртган бўлди.Индамадим бошқа тарафга қараб ўтиравердим. -Кеча телефон қилганингда муҳим ишни ҳал қилаётгандим.Ахир дадамни кампанияларига эга чиқяпман,осонмас бу иш. -Унда ўша муҳим суҳбатингизни давом қилаверинг,мендан ҳам муҳим экан. -Бу сенга дея қаердандир бир дона қизил атиргул чиқариб менга берди. -Ҳозиргина йўқ эдику қаердан олақолдингиз? Жилмайдим. -Мени биласанку,сен учун ҳамма нарсага тайёрман. Атиргулни олиб ифорини туяр эканман аразларим ҳам тарқади.Жамол акам кўча безорисига ўхшаса ҳам самимий инсон,муҳими мени севарди. Орадан кунлар ўтар ойим Яҳёга бераман турмушга деб туриб олгандилар.Нима қилишни ўйлай бошладим.Жамол акамга совчиларингизни юборинг десам,ҳозир вақтимас дея ҳафа қиларди,уни буни баҳона қилиб.Аммо уйланаман деб ҳам ишонтирарди. Нима қилишга ҳайронман,бу ёқда ойим ва дадам,бу ёқда аниқ гап айтмаган Жамол акам.Мен ўйлаб жавобимни айтгунимча икки тараф Яҳё ва мени фотиҳалаб тўй кунини ҳам белгилаб қўйишди. Шунчалик ота-онамдан ҳафа бўлдимки,қалбим оғрирди.Мени кўнглим билан қизиқмагани учун. Кейинчалик эса ота-онамнинг қарори тўғри эканини англаб етдим.Аммо у пайтда кеч бўлиб,кўп хатолар қилиб улгургандим.Мен фақат ҳаётни оқ тарафларини кўрган эканман.Енгил ҳаётда яшаб,доим ўзим ҳохлаганим бўлади дея адашибман. -Ҳаа жуда яхшию лекин бу кафе ғалатимасми? Кафе ҳам эмас,тунги клубга ўхшар экан дея елкам узра қўлини ўтказаётган Жамол акамни қўлини жойига қайтардим. -Бу нимасияаа? -Нима қилибди қучиб ўтирсам? -Бўлмайди дея бироз силжиб ўтирдим. Курсдошим Умидани туғилган куни,Яҳё олиб боради дея уйдан чиққандим.Аслида Яҳё билан эмас Жамол билан келгандим. Курсдошларим яна бегона йигит қизлар жуфт жуфт бўлиб рақс тушар,Жамол иккимиз уларни томоша қилардик. -Биз ҳам рақс тушайлик дея Жамол қўлимдан тутди. -Торт қўлингни хотинимдан... Таниш овозни эшитиб Жамол ҳам мен овоз эгасига қарадик.Яҳё қошларини чимириб қараб турарди ва тезлик билан келиб Жамолни қўлини қўлим устидан олдию мени қўлимдан тутиб олиб кета бошлади. -Тўхта кимсан ўзи дея Жамол тўхтатди бизни. -Сенга ҳисоб беришим шартмас. -Қўйворинг қўлимни дея типирчиладим.Яҳё менга жаҳл билан қарар экан юзига мушт келиб тушди. Жамол Яҳёга мушт туширганди.Яҳё ҳам қўлимни қўйиб юбормасдан Жамолга жавоб зарбаси қайтарди ва иккиси муштлаша бошлади.Кафе бир зумда муштлашув майдонига айланганди.Қўрқиб кетдим,ахир мени деб жанжал бошланди. Шаҳт билан бордиму иккисини ўртасига туриб олдим.Жамолга нимадир қилишидан қўрқдим. -Етарррррр,етаррррр.Мен,м..мен ҳозир Яҳё билан кетаман.Жамол ака...дея йиғламсираб қарадим.Тез ҳаракат қилганидан тез тез нафас олаётган Яҳё.-Жавобингни олдинг йигит дея Жамолга ўқрайиб қарадида қўлимдан тутиб кафедан олиб чиқиб кетди. Ташқарига чиққач эса қўлимни силтаб қўйиб юбордида ўзи машинасига бориб ўтирди.Жаҳли чиқаётгани бўйин томирлари бўртиб чиққанидан малум эди. Нима қилишни билмай оҳири Яҳё билан кетиш учун машинасига бориб ўтирдим.У бир сўз демай мен машинага ўтиришим билан машинани юрғизди. Яҳё тилидан. Мен бувимни қўлида катта бўлдим.Онам ва дадам ёшлигимда вафот этишган.Раҳматли дадам мен туғилгач бир йилдан сўнг.Онам эса олти ёшлигимда.Онамни элас-элас эслайман,дадамни суратларидан таниганман. Йиллар ўтиб ўқишни тамомлаб ишга жойлашган вақтимда бувимлар мени уйлантирмоқчи эканлигини айтди.Онам вафотларидан аввал доим айтган эканлар Яҳёжонга дугонамни қизини келин қиламан деб.Бувим ойимни гапларини мақуллаб ойимни дугонаси Зайнаб опаникига совчиликка борди.Зайнаб опа ойимни дугонаси бўлгани сабаб танирдим.Муомаласи самимий яхши оқила аёл.Аммо қизини кўрмагандим. Совчиликдан сўнг учрашув белгиланди.Бувимнинг қистови билан учрашувга бордим.Қизни кутиб ўтирар эканман,рестаранга сочлари жингалак,ўрта бўй,оқ сариқдан келган қиз кирдида атрофга қаради.Уни кўрдиму шу қиз бўлса керак дедим мен билан учрашмоқчи бўлган қиз.Ўйлаганимдек шу қиз экан.Сочларини жингалаклиги ўзига ярашиб турар,аммо узун тирноқлари ёқмаганди.Исми Замира экан,қўрслик билан гапирса ҳам тим қора кўзларини туб-тубида самимийликни кўрдим.Ўша самимийликни ёқтирдим,илк кўришда муҳаббат шудир балки,лекин унга нисбатан илиқлик туйган бўлсам ҳам ўзига сездирмадим.Бу тантиқ қизни янаям эркаланиб кетишига йўл бермадим. Унаштирувгача уч марта учрашган бўлсак,ҳаммаси тортишув билан ўтган.Бетгачопар,қайсар,эрка жингалак сочли ёримни аста-секин кўнглига йўл топиб ўзимга илитиб оламан дея тўйга рози бўлдим. Унаштирув ўтиб тўй куни белгилангач уни бошқаси билан кўриб шунчалар жаҳлим чиқдики.Уни ёқтирсам тўйни тўхтатишни ўйладим.Бегона йигит билан,балки танишдир билмадим,уни бошқаси билан кўриб шу қарорга келгандим.Аммо тўхтата олмадим,бувим сабаб.Уларни тоблари қочиб қолишини ҳохламадим.Шу воқеадан кейин Замирага умуман гапирмадим тўйгача учрашмадим ҳам,лекин ҳар бир қадамини кузатардим.У тўйгача у йигит билан учрашмади.Агар учрашганда ўзимга жавоб бераолмасдим.Аниқ нимадирлар бўлиб кетарди. Кунлар ўтиб тўйимиз ҳам бўлиб ўтди. Тўй тугади келинни ёнига киришим керак,тоза ҳавода бироз турдиму хонамизга бордим.Кутмагандим эрка қизнинг мен учун салом қилишини.Замира эгилиб эгилиб салом қилди.Бордимда юзини очдим. -Жингалак сочларинг кўпроқ ярашарди,нега текисладинг? дедимда юзига тушиб турган бир тутам сочини қулоғини орқасига ўтказиб қўйдим. -Шуни ҳохладим деди Замира қўрслик билан. Иягидан тутиб ўзимга қаратдим.Нигоҳлари нигоҳимга тушиб қорачиқлари ўйнаб,киприклари пирпиради.Оппоқ юзига монанд қирмизи лаблари этиборимни тортди.Шу он,шу лағза бу қирмизи лабларни тамини тотиб кўрмоқни истадим ва ўйлаб ҳам ўтирмасдан,Замирани белидан қўлимни ўтказиб ўзимга тортиму лабларига лабимни босдим.Буни кутмаган ва ҳохламаган жингалак сочлигим типирчилай бошлади.Бунга этибор ҳам қилмасдан уни қўйиб юбормадим.У типирчилаб оҳири жимиб қолди.Лабларини болини ҳис қилиб,ўзим учун кераклисини олгач уни қўйиб юбордим.Киприкларини пирпираши,оппоқ юзини қизариши,титроғидан билдимки бу илк бўсаси.Бундан ҳурсанд бўлдим,илк ҳаяжони мен бўлганим ва ўша илк ҳаяжони ва ўзини мен учун асрагани учун. -Ҳа тилингни ютдингни ялмоғизчам дея уст киймимни ечдим.-Тўйдан аввал тилчаларинг бурро эди. -Шуни ҳохладим дея менимча ҳали ҳам ўпич ҳаяжонидаги Замира бошқа тарафга қараб гапирди.Ҳаяжонини билдирмасликка урунса ҳам сездириб қўйётганди. -Нима бугун луғатингда бошқа сўз йўқми? Фақат шуни ҳохладим деяпсан. -Фақат шуни ҳохладим деяпсан. -Бор,луғатимда жуда кўп сўзлар бор дея диванда турган ёстиқни менга қарата отди Замира. -Жинни бўлдингми? дея кулганча ёстиқни тутиб қолдим. -Умуман яқинлашманг менга,яна бир марта ҳозиргидек яқинлашсангиз оқибати ёмон бўлади.Сизга салом қилдим дегани мени ўпинг,қучинг дегани эмас. -Тугадими? Ичингдагиларни айтиб бўлдингми? Энди мени эшит.Бугундан сенинг эрингман,ҳохлаганимни қилишим мумкин.Ўпиб қучоқлашиб бу табиий ҳол ва менга овозингни баландлатиб гапирма. -Нима бўлади? Нимааа? -Ҳозирги иш такрорланади,ҳохлайсанми? Ҳохлаганча бақириб гапиравер. Замира нимадир дейишга оғиз жуфтладию,менимча такрор ўпишимни ҳохламай жаҳл билан шкаф ёнига бордию кийим олиб ваннага кириб кетди. "Албатта ўзинг ҳохламагунингча сенга тегмайман,ҳозирги ҳолат эса шунчаки ҳиссиётга берилиш." Замира тилидан. Ўша муштлашувдан сўнг Жамол йўқ бўлиб қолди.Мен эса нима қилишни билмаяпман.Қочиб кетсам ҳам бўлмайди,Жамол ҳеч бир ҳаракат қилмаётганидан жаҳлим чиқиб ҳафа бўляпман. Кунлар қандай ўтганини билмайман,тўй куним ҳам келди.Ҳамма қизлардек ҳурсанд бўлмадим,ҳафа ҳам бўлмадим.Ҳиссиз инсонлардекман,фақатгина ота уйимдан кетар эканман дадажонимни қучиб йиғладим.Қиз бола учун ота уйини тарк этиб кетиш жуда оғир бўлишини ҳис қилиб йиғладим. Кечки тўй ҳам ўтди,янгаларим куёв келгач салом қилгин дея айтди ва бир нималарни уқтириб чиқишди.Ўзим ҳам билмайман Яҳё киргач салом қилдим.У юзимни очган пайт унга қарамадим.Яҳё иягимдан тутиб ўзига қаратди.Нигоҳларига қарадиму ғалати бўлиб кетдим.Унга қарар эканман ўзим англаб улгурмасимдан у мени ўпди.Қанча қаршилик қилмай у мени қўйиб юбормади.Ҳаяжон, титроқ,мени қамраб олганди.Бу илк бўса ҳаяжони. Бу ҳаяжонни унга билдирмаслик учун тезгина шкафдан кийим олдиму ваннага кирдим. Деярли бир ҳафта вақт ўтди,Яҳёни оиласига ҳеч мослаша олмаётгандим.Оиласи унчалик ҳам катта эмас,бувиси ва ўзи яшар экан.Солиҳа буви менга ҳеч ҳам ёмон гапирмас,уй ишларини қилишни билмасдим,эринмасдан ўргатарди.Қилгим келмай келмай номига қилиб қўярдим.Уйда зерика бошладим,ҳар куни бир ҳил ишлар. Бугун ухлаб қолибман,кўзимни очдиму девордаги соатга қараб кўзим катталашди.Тез киймимни алиштирдимда хонамдан чиқдим.Ҳар куни Яҳё уйғотарди,қўпол гапириб уйғотса ҳам ҳар ҳолда уйғотарди.Бугун нега уйғотмади экан дея ошхонага борар эканман овозлар эшитилди.Яҳё бувиси ва яна бегона овоз.Кулибгина суҳбат қурарди.Бегона овозли қизни нозланиб кулиши уни кўрмасимдан ёқмаганди.Ошхона эшиги очиқ тургани сабаб аниқ эшитиларди овоз ва мени ҳам келганимни кўришди. -Замира қизим келинг нега турибсиз? Секингина бувига салом бердимда уларни ёнига бордим. -Сизларда келин соат тўққизда турадими? дея қиз ингичка овозда гапирар экан Яҳёга суқланиб қаради. Шу он қизни боплаб ургим келди,айтган гаплари учунми?Ёки Яҳёга нозлангани учунми билмайман умуман ёқмаганди. -Аллақачон тургандим,эримни кийимларини дазмол қилиб,хонамизни тартибга келтираётгандим.Аслида энди турган бўлсам ҳам,бу қизга шундай дегим келди.Гапларимни эшитган Солиҳа ая мамнун жилмайди.Яҳё ҳа дегандек бош силкиб кулиб қўяр экан жойидан туриб мени елкам узра қўлини ўтказиб қучар экан.-Хотиним меҳнаткашда шунақа,эрта туриб эрини ишга кузатади,кийимларини дазмол қилади деди.Мен ҳайрон,Яҳё мени тарафимни оляпти,шу лағза унга қарар эканман кўзларида меҳрни кўрдим. -Ҳудди ҳиндча кино кўргандек бўлдима.Бувижон буларни турушини қаранг. Ҳалиги яна гапирди,асабимга тегиб.Менимча ўз қўлларим билан сочларини юламанми дейман. Менимча ўз қўлларим билан сочларини юламанми дейман.Нега бу қизни гап сўзлари ёқмаяпти? Ўзим ҳам билмайман,ҳозир Яҳё мени қучиб турса ҳам ўзимдан нари қилмадим,ахир унинг менга қўл теккизишини ҳохламайман.Уни нари қилмадиму қучиб тургани сабаб уят ҳиссини туйдим. -Яна келин деган салом қилмайдими? -Энди салом қиладида Марҳабо қизим,аввал сизларни таништирайлик.Солиҳа буви жилмайдилар. -Замира қизим бу қиз Марҳабо узоқроқ қариндошимиз ва Яҳё билан бирга ишлайди.Яҳёжон болам ўқишда бўлганда,уйда йўқ пайтлари мени ёлғиз қолмасин дея бизни уйда турарди.Тўй арафасида эса ойисини тоби бўлмай келолмай қолганди. Индамадим,лаб буриб қўйдим билинар билинмас,қариндоши бўлса ҳам нозланиб гапириши ҳеч ёқмаётганди.Яҳё мени қўйиб юборгач ҳохламайгина салом қилдим Марҳабохонга. Исмини аслида Марҳабо эмас Нозанин қўйиш керак экан бу қизни,кетгунча нозланиб асабимга тегди.Ниҳоят кетдию енгил нафас олиб тушликдан сўнг хонамга кирдиму ётиб олдим.Бугун якшанба Яҳё ҳам Марҳабо кетгач кўчага чиқиб кетди.Солиҳа ая ҳам хонасида.Ётиб кўзим илинибди,Яҳёни овозидан уйғониб кетдим. -Замираааа,Замирааааа.Айиқдек бақирадия.Нима бўлди экан? Ҳохламайгина жойимдан турдиму хонамдан чиқиб ошхонага бордим. -Нима бўлди?Яҳё ва Солиҳа ая ошхонада экан,Солиҳа аяни белида фартук,қўлида капгир. -Нима бўлди? Деб турушиничи буни.Нега сен эмас бувим овқат қиляпти? Сен нима қилаётгандинг? Ухлаб ётганмидинг? Албатта шундай,тез бувимни қўлидан капгирни олчи? -Болам тинчлан,нима қилибди мен қилсам? Зерикиб ўтирибман,оёқ қўлимни чигили ёзилади ҳаракат қилсам.Замира қизим ҳали ёшда,овқат қилишни билмайди.Мен ўзим аста секин ўргатаман. -Ёшлиги қолибдими буви?Кап катта қиз ва у келин.Қилиш вазифаси,бекорга келин олмадингиз.Шу келинни қўлидан иссиққина чой ичаман,ширингина таомлар ейман дея орзу умидлар билан келин қилгансиз.Энди эса бу фартугингизни ечамиз ва келинхонимни белчаларига боғлаб қўямиз дея Яҳё менга бир қош чимириб қараб олдида Солиҳа аяни фартугини ечди,қўлидаги капгирни олди. -Бувижон сиз бемалол ўтириб телевизор томоша қилинг,овқатни Замира қилади. -Хўп болам,фақат Замира қизимни урушмагин. -Йўқ буви урушмайман,ўзини тилида овқат қилишни ўргатиб қўяман. Солиҳа буви ошхонадан чиқиб кетгач Яҳё фартугни олиб белимга боғлаб қўйди қаттиқ қилиб. -Оғриди секинроқ дея қовоқ уйдим.Фартугни қаттиқ боғлаганига. Давоми бор.
    1 комментарий
    25 классов
    📚Висол. 11-қисм. Муаллиф: Баҳорим. #ВисолХикоя Шаҳрам ва Муниса бахт осмонида парвоз қилишарди.Синовли тўсиқлар,яқинлар тақиқидан сабр ила ўтиб икки ёш бир-бирини васлига етишганди. Орадан кунлар ўтар Абдулмалик иккимизнинг севгимиз тобора чуқурлашиб борарди. Абдулмалик дадамни розилигини олиб,менга эга чиқиб фотиҳа қилиб қўйди.Фотиҳамиз бўлгач эса йўқолиб қолди бир ҳафта. -Бу араз нега? Абдулмаликка қарамай қовоғимни уйиб ўтирардим. -Бир ҳафта деганда энди кўрдим сизни,на қўнғироқларимга жавоб бор,на ўзингиз қайта телефон қиласиз.Ҳавотирдан ўлай дедим биласизми? -Ҳаммаси ишим сабаб,айтганман сенга. Абдулмалик нима ишда ишлашини айтганди,мен бунақа ишда ишлашидан чўчий бошлагандим. -Ҳаётингизни ҳатарга қўйиб нима қиласиз? -Мен қилмасам,бошқалар қилмаса,бу қузғунларни ким йўқ қилади айтгинчи? Мен буларни йўқ қиламан деб бу йўлга кирдимми? Албатта ҳаммасини илдизини чопиб,униб чиқмайдиган қиламан. -Ёмонлар ҳеч қачон йўқ бўлмайди,бири йўқ бўлса бошқаси пайдо бўлади. -Битта бўлса ҳам кам бўлса,уларни жазоласам шундагина ҳотиржам бўламан. -Мени ҳотиржамлигимчи?Бутун умр ҳавотир ила яшайманми? -Йўқ албатта,мен бунга йўл қўймайман. -Кўрдим,билдим,ҳис қилдим. -Ҳозир битта нарса бераман аразинг бир зумда тарқайди. -Тарқамайди. -Аниқмии? Ҳа дегандек бош силкидим. -Унда бу ҳарир рўмолни бошқа бир қизга берар эканманда дея Абдулмалик машинасининг орқа ўриндиғидан пакетчани олиб ичидаги митти гулли шарф рўмолни олди.-Эссиз мен ёввойигинамга ёқади деб ўйлагандим,бошқасига насиб қиладиган бўлди. -Ҳеч қачон дея қўлидаги шарфни олмоқчи бўлгандим бермади.Яна урундим ололмадим... -Беринг ҳозир тишлаб олиб бўлса ҳам оламан. -Ҳозиргина керакмас деётгандингкууу... -Энди фикрим ўзгарди,беринг дедим... -Кўзингни юмчи. -Йўқ. -Унда шарф ҳам йўқ. -Бирам ёмон кўраман сизни дея кўзимни юмдим. -Биламан аслида жуда яхши кўрасан,мен ҳам сени жуда ёмон кўриб,аслида жуда севаман.Абдулмалик оҳисталик билан шарф рўмолни бошимга ўраб қўяр,унинг қўл тафтини ҳис қилиб турардим,рўмолни ўраб қўйгач юзимда қайноқ тафтни ҳис қилиб юрагим ҳапқириб кетди.Бу тафт тасирида қанча кўзимни юмиб ўтирдим билмайман,Абдулмаликнинг бироз баландлаган овозидан кўзимни очдим. -Нима яна ўпич кутяпсанми? Менку сенга термулиб ўтиравераман.Ўпич ҳам такрор бўлиши мумкин.Аммо кеч қоляпмиз... -Уяциз дея қизиб кетган юзимни бошқа тарафга бурдим.Бугун Жўрабекни туғилган куни,кичкинагина йиғин қилаётганди.Феруза иккисидан ташқари яна бир дўсти аёли билан туғилган кунга таклиф қилинибди. -Вилоятга борган вақтим олдим ёқдими? -Нега вилоятга борганингизни энди айтяпсиз? -Муҳими айтдимку,ундан кўра айтгин рўмол ёқдими? -Ҳаа ёқди,лекин ҳали ҳам ҳафаман. -Битта ўпич ва аразларинг тарқайдида. Индамадим билинар билинмас кулиб қўйдиму телефонимни олиб олд камерасини ёқдимда рўмолимни тўғирлаган бўлиб ўғринча Абдулмаликка қараб қараб олаётгандим. Шинамгина рестаран ёнига машинамизни тўхтатдик.Тушдиму ҳуддики кимдир кузатаётгандек туйилди.Секин атрофга қарадим ҳеч ким йўқ. -Юрақол дея Абдулмалик қўлимдан тутди.-Аразласанг бирам ёқимтой бўлиб қоласанки,юр тураверасанми? -Хўп кетдик кирайлик ичкарига тезроқ дея Абдулмаликнинг қўлидан тутдим. Ҳафа бўлсам ҳам Абдулмаликнинг қўлидан тутиб ичкарига кирдим.Атрофда кузатганлардан чўчиб.Кирсак ҳамма келибди. -Қовоғингни очиб ўтир ёввойигинам ҳафа эканлигингни ҳамма билиши шартмас дея Абдулмалик яқин келиб гапирди. -Ҳурсанд бўлолмаяпман. -Ҳоли қолсак ҳурсанд қиламан дея ҳаводан ўпиб қўйди. -Мен ўпичлардан ҳурсанд бўлмайман.Мендан ҳеч бир нарсани яширмасангиз шундагина ҳурсандман доим. -Ўзимни жоним... -Ёшлар бир бирингизга тўйиб термулиб суҳбатлашиб олган бўлсангиз,бизнинг даврамизга ҳам қайтинг деди Жўрабек. Шундагина билдикки Абдулмалик иккимиз бир биримизга жуда яқин масофада суҳбатлашаётганимизни.Ҳижолат бўлиб Абдулмаликдан узоқлашдим. -Хотиним билан суҳбатлашгани ҳам қўймайсана Жўра.Кулиб қўйди Абдулмалик. Туғилган кун тугаб Абдулмалик уйимга олиб келиб қўйди.Кетишдан аввал эса қўлимдан маҳкам тутиб. -Ўртамизда энг асосийси ишонч бўлса ҳаммаси яхши бўлади деди.-Мен сенга доим ишонганман,биламан балки ишончсизликмас ҳавотир олиб аввалроқ айтмаганимдан ҳафа бўлгансан.Лекин айтишга улгурмадим. -Бундан кейин улгуринг. -Хўпда аразчим,Абдулмалик яқин келиб юзимдан ўпди. Эртаси куни эса яни бугун ҳаётим бутунлай ўзгариб кетди.Билмайман ким нима ҳохлайди,мени қўрқитиб юрганлар бугун мени ўғирлашди.Ўзим ҳам сезмай қолдим,нима бўлди.Қандай ўғирландим,билганим ҳароба бир жойдаман,оёқ қўлим занжирбанд қилиб боғланган.Бир пас туриб хонага уч тўрт киши кирди,биттаси Оғзимдаги скочни олиб менга еб қўйгудек қаради. -Сенлар кетаверинглар дея ғалати талаффузда гапирган қиз йигитларга ишора қилди.Йигитлар чиқиб кетгач ёнимга келиб устимдан кулгандек жилмайди.Юз кўзи чиройликкина қиз,нима ҳохлайди мендан. -Кимсан? Нега мени бу ерга олиб келдинг? Ўқрайиб қарадим кулгани ёқмай. -Айни шу саволни кутгандим,мана бердинг.Мен Абдулмаликнинг ажалиман жонгинам. -Абдулмаликнинг ажалиман жонгинам.Балки сенинг ҳам,қиз майна қилгандек кулиб мендан узоқлашар экан танам музлаб кетди.Абдулмаликнинг ажалиман деган сўзлари бутун азойи баданимни музлатганди. -Табиийки телба ошиғинг сени излаб келади.Унга ҳабар юбордим ҳам ҳозир келиб қолади ва ишимни битказаману кетаман бу ердан. Ким? Ким ўзи бу? Мендан Абдулмаликдан нима ҳохлайди? Ҳаёлимда минг ўй,қай бири тўғри билолмаяпман. -Абдулмалик у ерга ёлғиз бормайсан.Ким билади у ялмоғизни нияти нима. -Жўрабек мени қалбим уни қўлида мен уни айтганини қилишга мажбурман ҳозир.Бораман Моҳирамни уни қўлидан оламан.Албатта бу осон бўлмайди,чунки Иффарни ниятини билмаймиз.Ҳозир эса вақт йўқотяпмиз,мен кетдим дея Абдулмалик шошганча кўчага чиқди. Абдулмалик айтилган манзилга Иффар айтгандек ёлғиз келди,қуролланишни унутмаган ҳолда албатта.Ичкарига текширувдан ўтиб кирган Абдулмаликни ҳимояланганини пайқашмади ҳам. -Ниҳоят келди мени жоним.Иффар нозланганча келиб Абдулмаликни қучмоқчи бўлганди Абдулмалик уни силтаб ташлади.-Қанақа жонинг,бу гапларингни йиғиштиргинда мақсадингни айт ва Моҳирамни қўйиб юбор.Агар тола сочига зиён етган бўлса сени соғ қўймайман. -Шунақа дегин яхши,ўзи шунақа жавоб кутгандим дея Абдулмаликни орқасида турган уч тўрт йигитга ушланглар уни дея ишора қилди.Йигитлар келиб Абдулмаликнинг қўлларини ушлаб боғламоқчи бўлганди уддалай олишмади.Абдулмалик қаршилик қилгани сабаб кучи етмади.Оҳири етти саккиз йигит уни бир амаллаб қўл оёғини бойлаб Моҳира бор хонадаги устунга занжирбанд қилиб боғлашди. -Абдулмаликккккк...Абдулмаликни кўриб бақириб юбордим.Уни қийнаб устунга боғлашарди. -Сен фохишани мақсадинг нимааа ўзииииии.Ўшқирди Абдулмалик... -Эххх биласанми сен мени рад этиб жуда катта хато қилдинг.Аслида мен сен билан бўлишни умуман ҳохламайман,мени қалбим фақат биттасига тегишли,билишни ҳохлайсанми дея Иффар Абдулмаликнинг ёнига борди.-У Паҳлавон,менинг Паҳлавоним.У сенга салом айтди дея Иффар ўйлаб ҳам ўтирмасдан Абдулмаликнинг қорин қисмига пичоқ санчди... -Йўқққ,Абдулмаликккккк...қанча қўл оёғимни бўшатиб у томон боришни ҳохласам ҳам занжирбанд қилинганим сабаб боролмасдим.Кўз олдимда уни қийнашяпти... -Ким бўлсангиз ҳам сенларни йўқ қиламан.Абдулмалик чуқур чуқур нафас олар экан икки кўзи Моҳирада. -Бизни йўқ қилгунингча ўзинг йўқ бўлиб бўласан.Сени обдон кузатдим,бизни йўқ қилмоқчи бўлиб юрганингни билганимиздан сўнг ҳам кузатдим.Қандай қилиб йўқ қилишингни томоша қилдим.Айни биз ҳақимизда далил топган пайтинг эса жуда нозик жойингга зарба қилдим,яни севгилингни ўғирладим.Билардим уни олиб кетиш учун келишингни.Ҳеч бир тўсиққа таслим бўлмайдиган Абдулмаликнинг нозик нуқтасини топгандим. Ҳандон отиб кулди Иффар... -Мана қаршимдасан сени осонгина ўлдира оламан дея Иффар энди пичоқни Абдулмаликнинг юрагига яқин жойга санчиб олиб қайта чиқарди.-Воййй қонми? Демак қон бўлибди пичоқ сени ўлдиришни уддалаяпман.Иффар кулар экан Абдулмалик ва Моҳирага ачиниб қаради. -Афсус севгингиз шу ергача экан,Паҳлавон оғам билан ўйнашишнинг оқибати бу.Ҳозир бу ерни ёқиб юборишади ва бу бир бахтсиз ҳодисадек бўлади.Ҳеч бир қотиллик изи ҳам қолмайди ва Абдулмаликдан ҳам қутуламиз.Бу қизалоқ эса Абдулмалик сабаб ўлиб кетади.Ким унга Абдулмаликни севсин деди.Севги,севги дея Иффар яна бир бор Абдулмаликнинг кўксига пичоқни санчди. -С..эн иф..лосс фохи..шаларни кўр..гани кў..зим йўқ.Ўша Паҳлавон оғангга ҳам икки кунлик қўғир..чоқсан. -Гапириб ол ахир ўляпсан севгилингга севишингни айт армон бўлиб қолмасин дея Иффар йигитларига ёқаверинг ишорасини қилиб ўзи чиқиб кетди.Йигитлар битта гугурт чўпини ёқдию ташладида ўзлари бинони тарк этди. -Абдулмаликкк,сиз ўлмайсиз мен сизни қутқараман дедимда қимирлай қимирлай ўтирган столимни ағдариб юбордим. -Сен ҳам ўл..майсан дея Абдулмалик ҳамма ёғи қон бўлиб кетган бўлса бор кучи билан занжирни ечишга урунарди. Бино ёна бошлади,қанча урунсам ҳам қўлимни ечолмадим.Кўз ёшларим юзимни юварди,Абдулмаликнинг аҳволини кўриб мен ҳам тамом бўлгандим.Ҳозир унга ёрдам керак,касалхонга олиб борилмаса...буёғини ўйлашни ҳохламай қўлимни бўшатишга уруниб атрофдан занжирни кеса оладиган нарса излай бошладим. -Жинннн урсинннннн,жинн урсинннн.Ҳеч нима қила олмаяпман. -Моҳирам сени жудаям севаман.Оҳири ҳолдан тойган Абдулмалик қўлини ечишга урунмасдан менга меҳр ила қаради. -Мен ҳам севаман,сизни ҳозир қутқараман,ҳозир бу ердан кетамиз. Олов тобора яқинлашиб келарди биз томон,мен эса Абдулмалик боғланган устун ёнига бир амаллаб бордим.Аммо бу занжирлардан ҳалос бўлишга ҳеч бир нарса топа олмагандим. -Моҳи..рам бал..ки Жаннатларда бирга бўлиш насиб қилар. -Йўқққ,йўқ...ҳозир қўлимни бўшатаман,кейин сизни қўлингизни.Касалхонга олиб бораман,ҳозир,ҳозиррр дея атрофдан нарса излай бошладим. -Мени кеч..ир,мени деб се..ни ҳам ҳаё..тинг ҳавфда қолди. Олов бизга келишига ҳеч қанча қолмаганди,тутин ҳидидан бўғила бошлагандим.Оҳири кўз олдим қоронғулашиб залмат қарига ғарқ бўлдим.Қулоғимда қолиб кетганди Абдулмаликнинг дил изҳори."Моҳирам сени Севаман"... 1-фасл тугади. 2-фасл Висол онларига етишиш қанчалик машаққатли бўлса,Бахт шунчалар тотли бўладики,ундан сархуш бўласиз. Севиш севилиш қанчалар ёқимли ҳислар,севиб қолсангиз яшаб турган дунёйингиз гўзаллашади.Энг чиркин,беўхшов нарсалар ҳам кўзингизга гўзал кўрина бошлайди. Айрилиқ,бу сўз эса инсонни руҳан синдиради.Ич ичингиздан емирила бошлайсиз.Айрилиқ ҳиссини туюш шунчалар азоблики,бутун дунё кўзингизга қоронғу кўрина бошлайди. Абдулмалик совға қилган ҳарир шарф рўмолимни бошимга ўрадим.Қўлимдаги у таққан никоҳ узугига бир томчи кўз ёшим тушиб намланди.Узукка томган кўз ёшимни артарканман хонам эшиги очилиб Феруза кириб келди. -Мени гўзал дугонамга ҳайрли кун,у келиб қучар экан рўмолимни силжитиб юборди. -Сенга ҳам ҳайрли бўлсин,Феруз секинроқ қучсангчи рўмолимни қийшайтирдинг дея ойнага қараб тўғирладим. -Шуни ўрамай қўяқол,бўлди ўзингга кел энди.Деярли бир йил вақт ўтди.Ахир Абдулмалик ўл... -Йўққққ,жиммм,у тирик,бу сўзни айтмааа,айтмааа,айтмааа... -Хўп,хўп айтмайман.Жоним ўзимни.Моҳиии бир яхши руҳшунос топдим,балки бориб кўрармиз. -Мен жинни эмасман. -Фақат жиннилар бормайдику руҳшуносга.Сени руҳинг чарчаган,руҳий зўриққансан.Бир бориб кўрайлик... -Хоҳламайман. -Қачонгача шунақа юрмоқчисан? Қачонгача юрмоқчисизлар? Бу ерда сен,у ёқда Жўрабек акам,ичига чироқ ёқса ёришмайди.Дадам тўйни қилсин деганди,Жўрабек акам дўстимнинг...Феруза мен ҳохламаган сўзни айтмай бироз жим бўлдида кейин гапирди.-Хуллас ҳали қилмаймиз деди.Менку шошилмаяпман,дадамлар шунақа дедилар.Бу юришингиз бўлмайди дея.Мен ўртада сарсон,сен ва Жўрабек акамни аввалги ҳолатига қайтара олмай сарсонман. Индамадим,дарсликларимни,китобларимни сумкамга солар эканман индамадим. -Даданг соғайиб кетдилар,улар яна сиқилиб касал бўлишини ҳохлайсанми? Мунисачи? Унга ким қайғуради.Боя дарвозаси ёнида кўргандим рангида ранг йўқ.Қайнонаси эзиб еб ётгани сабабдир.Опа бўлиб дардини эшитсанг бўларди. -Феруз кечикяпман ўқишга ишда гаплашармиз. -Ҳойй қиз шунча гапни кимга гапирдим дея Феруза ортимдан чиқди. -Ўзича ўқимишли хоним,ақлли экани,ўқимишли экани нимага ҳам фойда.Битта бола туғиб беролмаса. Шоҳида опа эрталабдан Шаҳрам ўғлига гапирар экан,баланд гапиргани сабаб Муниса ҳам эшитарди.Пастки лабини қаттиқ тишлаганча йиғларди. -Ўзи ҳохламагандим шу суюқнинг қизини келин қилишни.Мана кўриб турганингдек бола туғиб беролмаяпти. -Онаа ҳали ҳеч қанча бўлмади тўйимизга,яна озроқ кутайлик. -Эее бола бир йил бўлди,бир йил.Туққанда шу пайтгача туғарди.Бунинг опаси онасига ўхшаб ёмон бўлган.Сенинг бошингни айлантириб олганда,балки юриб юриб сени бошингни айлантириб тегиб олгандир. -Етаррррр,Шаҳрам жойидан туриб кетди.-Сиз мени хотиним ҳақида гапиряпсиз.Онасини суюқ дедингиз чидадим,Муниса ҳақидаги гапларингиз ортиқча.У пок бўлиб теккан менга.Бу гапларингиз қалбимни оғритди она.Бу уйда қолишни ҳохламайман,кетамиз қутуласиз. -Кетамиз қутуласиз дея Шаҳрам жойидан турдию энди эшикка етганда дадаси чиқди йўлидан.Усмон ака анча вазмин мулоҳазали киши ва жиддий қарашлари бир қараган инсонни чўчитгани боис Шаҳрам дадасини қарашларларидан нигоҳини олиб қочди. -Ҳеч қаерга кетмайсизлар. -Лекин дада ойим... -Сенгаа нимааа дедимммм.Усмон ака ўғлини гапини бўлиб овози бироз баландлаб гапирди. -Бор ишингга,келинни ҳам ўқишига ташлаб қўй.Онанг билан ўзим гаплашаман.Шаҳрам дадасини гапларига бош силкиб хўп дедида хонаси томон кетди. "Атрофдагиларинг ёмон хулқли бўлса,сенга ҳам уларнинг қораси юқар экан.Эсимни таниганимдан бери шу гап,онаси ёмон,кейин опаси ёмон дейишди.Мана ҳозир онам ҳам опам ҳам вафот этди касаллик сабаб,аммо улар йўқ бўлса ҳам,улар сабаб мени эзғилашарди."Мунисани кўзидан сизиб чиқаётган кўз ёшлари юзини юварди. -Яна кўз ёшми? Шаҳрам аёлини келиб қучди.Муниса ҳам эрини пинжига янаям кириб қаттиқ қучоқлади. -Онамни гапларини эшитдингми дейман? Онам ўрнидан ҳам мен узр сўрайман. -Узр сўрашингиз шарт эмас,муҳими биласиз қанақа эканлигимни. -Ҳаа биламан,сен менинг ягонам,беғуборимсан дея Шаҳрам Мунисани бағридан чиқариб кўзларига термулар экан юзига лаб босди.-Сендек оқила аёл берганига минг шукр. -Аслида сиздек турмуш ўртоғи берганига шукр. -Жоним дея Шаҳрам энди аёлини лабларига ҳужумга ўтди.-Мунис титрашингни қара,ҳудди илк кечадагидек ҳаяжон бор. -Уяламанда,юзи қизарди Мунисани. -Уятчангим,ҳозир шу ҳолатда тураверсак аниқ ишга боролмайман,сен эса ўқишга. -Эее йўқ,юрақолинг. -Буни давоми кечга қош учирди Шаҳрам.-Ҳая бугун тушдан кейин шифокорга борамиз. -Хўп бўлади. Ўқиш орзуларимдан бири эди,мана орзуйимга эришиб талаба бўлгандим.Олийгоҳ ҳовлисига киришим билан доимгидек пичир пичир бошланди. -Телба қиз келди,доим бошида бир хил рўмол.Қизлар энди менга эшитарли қилиб гапирганди.Тоқатим тоқ бўлди,бу гапларни ортиқ ҳазм қилолмайман дея қизлар ёнидан ўтиб кетгандим ортимга қайтдим. -Ҳаа тинчликми? Бирон нимангни йўқотдингми? -Йўқ сен билан гаплашгани ортимга қайтдим дея доим устимдан кулиб гапирадиган мендан бир курс катта Гулмирани кўзига тик қарар эканман янаям яқинлашдим.Мени мақсадимни англаб улгурмаган Гулмира ва дугоналари нима қилар экан деб қараб турарди. -Сени қадрли кишинг борми? Ўша қадрли кишингдан қадрли ҳадя олганмисан? Менимча тинмай мени ғийбат қилишингга қараганда сени қадрли кишинг йўқ. -Яниии? Бир қошини кўтарди Гулмира. -Яни мени ғийбат қилиш оқибати жуда ёмон бўлади дея ёйилиб турган сочларини орқа тарафдан тезлик билан ғичимлаб ушладиму тортдим боплаб. -Айййй жиннимисаан қўйворрррр,жон ҳолатда бақирди Гулмира.Атрофимда турган дугоналари мени чангалимдан ҳолос қилмоқчи бўлганди,кўрсатгич бармоғимни ниқтаб яқинлашмаларинг дея ишора қилдим. -Яна мен ҳақимда гапирадиган бўлсанг,шу қаҳваранг сочларингдан айрилдим деявер дея яна бир тортдиму қўйиб юбордим.Важоҳатимдан атрофимдаги дугоналари менга яқинлаша олмади.-Тушундинг деб ўйлайман дея ўқрайиб қараб қизлардан узоқлашдим. -Ахмоққққ дея сочини тўғирлади Гулмира.-Сенлар нега қараб турибсанлар бошқа ишингиз йўқми? Гулмира жаҳл билан гапирар экан ҳаёлида бошқа ўйлар."Ҳаммани ёнида мени изза қилганингга жавоб берасан ҳали". -Бу жавонда Абдулмаликни кийимлари турганди қаниииии? -Моҳира балки ҳодимлар қаергадир қўйишгандир.Ҳозир сўраймиз. -Ўзим топаман дедимда хонадан тез юриб балки югуриб чиқдим. -Нима қилай бу қизнииаа? Нимааа? Феруза ўйланганча хонадан чиқди.Залда ҳеч нимага тушунмай Моҳиранинг орқасидан қараб қолган йигитни ёнига борди. -Узр Яҳё Султонивоч,сизни ҳам безовта қилдик.Бу сизга айтган дугонам.Унаштирилган йигити вафот этгач шунақа бўлиб қолди.Сизга айтгандим,тўлиқмасу лекин биласиз. -Ҳаа эсладим,дугонангиз у йигитни жуда севган экан.Ҳали ҳам унутолмай бу ҳолда юрганга қараганда. -Ҳа телбаларча бир-бирини яхши кўришарди.Айтсам тарихи узун,агар дугонамни ҳаётга бўлган қизиқишини қайтара олсангиз жуда ҳурсанд бўлардим. -Абдулмалигимнинг кийимларини чиқиндига ташламоқчи бўлишибдияа.Мен учун қадрли ифорли кийимларни қучганча тепа қаватга чиқдим.Абдумаликнинг хонасига кирдиму яна ҳалиги йигитни кўриб қовоқларимни уйдим.-Бу хона банд нега ҳали ҳам чиқиб кетмадингиз? -Менга бўш дейишди,нима сен оддий ҳодим бўла туриб бу хонага эга чиқмоқчимисан? Кетиш ҳаёлига ҳам келмаган йигит менга бир қараб қўйдида ишини давом этаверди. Асабим чиқа бошлади,ростдан ҳам оддий ҳодимман,Ферузани дадаси мени кўнглимга қараб Абдулмаликнинг хонасини ҳеч кимга бермаётганди.Ҳозир яна жанжал чиқарсам ишдан ҳайдасачи,тоқати тоқ бўлиб,мени инжиқларимга қарамай.Ҳозирги кунда иш зарур,лекин бу хонада ҳеч ким туришини ҳохламайман. -Чиқмайсиз шундайми? Яхши чиқариш йўлини биламан.Агар ҳозир бу хонани бўшатиб қўймасангиз,нарсаларингизни ўз қўлларим билан ташқарига улоқтираман. -Ўзинг биласан. -Мен ишдан ҳайдалиб кетишдан қўрқмайман ва бу хонада ҳам ҳеч ким турмайди.Кийимларингизни улоқтиришим сизни чиқара олмаса бошқа йўли бор.Ҳозир бақираман,хона тозалагани кирганимда бу йигит менга тегажоқлик қилди дея. -Телбамисан? -Ҳааа телбаманннн,сабрим тугаб боряптииии... -Мен эса сендан ҳам баттарроқ телбаман дея йигит иш қоғозлари шекилли.Уларни бир чеккага қўйдию жойидан турди ва мен томон кела бошлади,нима қилмоқчи тушуна олмадим. -Солиҳа ая Яҳёни яна уйлантириш ниятингиз борми? Биринчи турмуши ўхшамади,балки яна уйлантирсангиз яхши яшаб кетараа.Солиҳа аянинг қўшниси,қадрдон бўлиб кетган Роҳила опа аядан гап олиш учун гапиришини кутарди.Солиҳа ая кўзойнагини тўғирлаб қўяр экан қўлидаги тикаётган нарсасини қўйдида бош силкиб қўйди йўқ дегандек. -Набирам Яҳё унамаяпти,у қизни кўрсатдим йўқ деди.Бошқасини кўрсатдим йўқ деди.Бу бола жуда қайсарда,ҳеч кўнглига ёққанини тополмаяпман. -Шу десангиз бир қиз топдим,мақсадга ўтди Роҳила опа. -Муниса умид йўқ демадику,яна кўз ёшми? Шифокор кўригидан чиққан Муниса кўзи тўла ёш. -Шамоллашим ҳеч тузалмаяпти.Ҳамма айб мендаа,сиз соғломсиз.Сизга фарзанд туғиб беролмайман,балки,б..балки жавобимни берарсиз. -Ҳеч қачон,ҳамма айбни ўзингга олаверма.Менда ҳам айб бор эканку.Даволансак ҳаммаси яхши бўлиб кетади. -Мен деярли уч ойдан бери даволаняпман натижа йўқ.Яна даволаниб бошласам ойижон нима дейди? Ортиқ сабрим етмайди. -Илк синовдан таслим бўлмоқчимисан? Шаҳрам Мунисани ўзига қаратди.-Бутун умр сиз биланман яхши кунда ҳам,ёмон кунда ҳам деган Муниса сенмисан? Давоми бор.
    2 комментария
    27 классов
    📚Висол. 9-қисм. Муаллиф: Баҳорим. #ВисолХикоя Абдулмалик Умидни гапларига ишонмай қўлидаги далиллар билан уни полиция ҳодимларига топширди. Тонг отиб кун ёришиб қолганди,неча кундирки тузук ухламаган Абдулмалик жуда чарчаганди.Шунга қарамасдан меҳмонхонага келдию Моҳирани сўради,уни Феруза биланлигини билгач меҳмонхона боғига борсин ишим бор дедида ўзи хонаси томон кетди.Хонасига бориб кийимларини алмаштириб олмоқчи бўлди. Феруза иккимиз бир-биримизни қучиб ўтирарканмиз хона эшиги тақиллади,Феруза кираверинг дегач эшик ичилиб ҳамкасбимиз кирди. -Моҳирани сўрашди... -Ким? -Абдулмалик исмли меҳмон,сизни боғда кутар экан дея кетди. Абдулмалик исмини эшитишим билан юрагим уруши тезлашиб ажиб ҳислар туя бошладим.Неча кундирки қаерда эди? Энди уни кўзларига қандай қарайман. -Нега ўтирибсан борсангчи? -Уни кўзларига қандай қарайман,ахир... -Воййй жиннивойим ўзимни,сен поксан.Уни кўзларига қарай оласан.Муносиб эмасман деган ҳаёлларни миянгдан чиқар.Моҳирам,гўзал дугонам борақол. Феруза кўз ёшларимни артиб сочларимни тўғирлаб қўйдида мени кузатиб залга чиқди. Оғир қадамлар билан боғга чиқдим. Уни ўтирганини кўрдиму бир матрча масофа қолганда тўхтадим.У орқача бўлиб ўтирарди. -Келсангчи ёввойи тураверасанми? Абдулмалик менга қарамасдан гапирди. -Қаердан билдингиз келганимни,ахир қарамадингиз ҳам дея секин юриб бориб ёнига эмас бироз узоқроққа ўтирдим. -Ифорингдан дея менга қаради,мен ҳам унга қарар эканман у кулгучларини билинар билинмас жилмайди. -Айтганча Ассалому алайкум дея кўзларимни олиб қочдим. -Волекум ассалом,салом беришни ўрганибсанми ёввойигинам? Ёввойигинам,қандай ёқимли эшитилар экан қулоққа. -Ҳаа,одамига қараб муомила қиламан.Ҳурмат қилиб яхши кўрганларимга салом бераман. -Демак мени яхши кўрар экансанда,ҳудди мендек.Кулма бошқа томонга қараб кўриб турибман юзларинг ҳудди қизил қалампирдек қип қизил бўлиб қолди. -Нега энди қалампир? Бошқа қизил нарсалар ҳам борку,помидор,қулупнай.Аччиқ нарсага қиёслагани сабаб қош чимириб аразлаган бўлдим. -Заҳарчамсанда шунга... -Нега энди (м) бу қўшимчани қўшяпсиз,ҳали сизники эмасманку. -Барибир бўласанку бир кун. -Барибир бир кун бўласанку. Абдулмаликнинг бу сўзларини эшитиб ҳушдан кетай дедим.Ҳаяжон,титроқ,уят ҳисси,ҳаммаси жам бўлиб мени ҳушдан айиришига оз қолди. -Буни вақт кўрсатади,ҳалиги...доим гапдон бўлиб юрган мен ҳозир Абдулмаликни ёнида гапимни йўқотиб қўйётгандим. -Нима сўрамоқчи бўлсанг бемалол сўрайвер. -Йўқолиб қолдингиз шуни сўрамоқчи эдим. -Ҳаа ишим сабаб. -Нима ишда ишлайсиз? Уни ҳар кўрганимда беришни ҳохлаган саволимни бердим. -Буни кейинроқ айтаман вақти келса. -Нега ҳозир эмас? Ёки ростдан бир қалтисроқ иш билан шуғулланасизми? Ёки жиноятчимисиз? дея кулдим,у ҳам кулди. -Маҳмадона. Энди энди Абдулмаликка ҳижолат бўлмасдан гапириб ўзимни эркин тута бошлаётгандим. -Ростини айтаверинг,нимадир бордирки айтмаяпсиз. -Мени жиноятчи деб ўйласанг нега мен билан ўтирибсан. -Чунки сиз мени яхши кўрасиз,жиноятчи бо"лсангиз ҳам зиён етказаолмайсиз. -Балки аксидур,Абдулмалик ёнимга яқин келиб ўтирди.-Балки бу жиноятчи сенга эга чиқишни ҳохлаётгандир. -Эййй узоқроқ туринг қўрқитяпсиз дея кулдим. -Турмасамчи? У жиддий қараганча менга яқинлашар экан,қўрқа бошладим. -Яқинлашманг дея жойимдан туриб кетарканман қўлимдан тутиб қолди. -Ёввойим қўрқма ҳазиллашдимку. -Қўрқитдингиз дея ундан узоқроқ ўтириб олдим аразлаб.Ҳуддики неча йиллардан бери севишиб оила қурган жуфтликлардек суҳбатлашиб,ҳазил қилиб гаплашардик.Ҳозирги аразим ҳам четдан қараса эридан аразлаган аёлдек кўринарди.Танишганимизга ҳали уч ой бўлмай бир биримизни яхши билиб,ипсиз боғлангандик. -Моҳирам чарчаганман кел ёнимга ўтир,муҳим гапимни айтай кейин дам оламан. -Қанақа муҳим гап? -Мен ҳаммасини биламан,яни Умидни. У билибди,қандай билди экан? Умид билан учрашган бўлса,Умид мен ҳақимда бемани гаплар айтган бўлсачи. Умид мен ҳақимда бемани гаплар айтган бўлсачи.Абдулмалик бу ҳақида қаердан билди,мен айтиб улгурмагандимку. -Сиз қаердан билдингиз Умид ҳақида?Ахир айтмагандимку. -Биласанми йўқми изингдан одам қўйгандим сени кузатиш учун.Шу одамим аниқлади ҳаммасини. -Нима ўзимдан сўрасангиз айтмасмидим.Яна аразлаб олдим... -Сен ёввойидан бирон нима сўраб бўладими? Дарров тишлаб оласан.Яна муносабатларимиз унчалик яқин эмасди.Ҳозир эса яқинлашдик,никоҳ ва тўйдан сўнг жудаям яқинлашиб ёпишиб қапишиб кетамиз.Абдулмаликнинг юзида билинар билинмас табассум ёйилди.Бундан ҳам жаҳлим чиқиб ҳам ҳурсанд бўляпман. -Борингейй,сиз билан ёпишмайман. -Кўрамизда дея қош учирди.-Моҳира мендан қўрққандек бўляпсан сезиб турибман.Бир нарсани аниқ айта оламанки мен сенга яқинлашмайман қўрқма.Қачонки ўртамизда никоҳ бўлсагина,ўша пайтдагина сенга яқинлашаман ўз ўзимники қиламан.Унгача эса сени ўзим асрайман. Индамадим ерга қараганча ўтиравердим. -Умиддан ҳам қўрқмасанг бўлади.Чунки ҳозир у қамоқда,сенга босим ўтказиб ҳудбинларча никоҳига олибди.Уни бу қилгани учун тавбасига таянтирдим.Энди сенга зиён етказа олмайди. -Бирон нима дейишга ҳайронман ва Умид ҳақида эслашни ҳам ҳохламайман.Мен ростдан мажбурликдан унга тегдим.Никоҳ бўлгач ўзим тавбасига таянтирмоқчи бўлдим.Оиласини ёнига ўз оёқлари билан қайтади дегандим,адашибман у ҳудбин ўзгармас экан.Қамоққа тушгани бир томондан яхши бир томондан ёмон бўлибди.Оиласи нима қилади энди? -Оиласи боқувсиз қолмайди ҳавотир олма.Ўзим ҳал қиламан... -Роса сирлисизда кимсиз ўзи? -Оч бўри дея кулди Абдулмалик.-Қорним очди,уйқум келди.Юр бирон нима тайёрлаб бергин дея жойидан турди. -Ҳейй гапни бурманггг... -Мен кетдим,хонамга олиб борарсан бирон нималар тайёрлаб дея ичкарига кирди. Кулиб қўйдим,шу он жуда бахтлиман.Севилиш,севиш ҳиссини туйиш жуда ёқимли бўлар экан. Ошхонага бориб ўз қўлларим билан дарров пишадиган таом тайёрладим ва Абдулмаликни хонасига бордим.Тақиллатдим жавоб йўқ,яна тақиллатдим очмади.Секин хона эшигини очдиму ичкарига кирдим.Кирдиму хонадаги манзарани кўриб жилмайдим.Абдулмалик аллақачон ухлаб қолибди.Овқатни стол устига қўйдимда уни ёнига бориб оҳиста ўтирдим.Қалбим соҳиби бирам ёқимтой бўлиб ухлардики ундан кўзимни ололмай бироз термулиб ўтирдиму,устига чойшабини ёпиб хонадан чиқдим. -Тоға яна қанақа тўй? Қанақа учрашув? Кечки пайт Абдулмаликни ёнига тоғаси келиб дўсти билан келишиб қўйганини ва учрашув ҳақида айтди. -Опам ҳам вафотларидан олдин айтган бўлса керак.Сенга қиз топдим ва келишиб ҳам бўлдим у қизни дадаси билан.Менинг дўстим бўлади,жуда яхши намунали оилалардан.Қизи ҳам шу мехмонхонада ишлайди,кўрган бўлишинг ҳам мумкин. -Кўрган бўлишинг мумкин. -Тоға мени кўнгил қўйганим бор,нега мендан бир оғиз сўрамай келишасиз.Абдулмалик гапирар экан,ойисининг тоғангнинг гапларини икки қилма деган гапи ёдига тушиб жим бўлди. -Абдулмалик у кўнгил қўйганинг шунчаки бир ҳавасдир,ҳудди Иффардек. Абдулмаликнинг тоғаси Иффар ҳақида оз моз биларди. -Сен мен айтган қиз билан бир марта учрашгин,албатта ёқиб қолади. Абдулмалик гапирмади,онаси айтган гаплар учун ҳам миқ этмади,тоғасини ҳафа қилгиси келмади.Нима қилишни ўйларди,ахир Моҳира унинг ҳақиқий севгиси,у Иффарга ўхшамайди,умуман.Абдулмалик учун Моҳира ҳаётини мазмунига айланиб улгурганди.Чунки ўзи ҳохлагандек қиз Моҳира.Онасидек самимий,онасидек истарали ва гўзал. -Бўлмайди,нима қилсак ҳам дадам рози бўлмайди.Учрашиб кўрдингиз фикри ўзгармади.Қайтага мени қадамимни кузатиган бўлди.Ҳозир ҳам кетишим керак.Феруза асабийлашиб турган Жўребекка қаради. -Феруз ўша куёв ким экан? -Билмайман. -Даданг уни жуда ёқтирди.Мени нимам кам экан ундан.Ўқиганман,ҳозир ишлаяпман,уйлансам сени бемалол боқа оламан,оиламни боқа оламан ва энг муҳими сени севаман.Сен ҳам мени севаман,нега буни тушунмаяпти? Нега кўнглингга қарамаяпти? Менга ўша куёвни кимлигини билиб бер ўзим гаплашаман. -Нима дейсиз дадам билиб қолсаларчи. -Сен қўрқма ўзим ҳал қиламан. -Эртага учрашув деётганди ойим. -Унда манзилини билиб бер,мен бораманда учрашувга. Абдулмалик туни билан ухламади деярли,нима қилишини ўйларди ва оҳири бир қарорга келди.Тоғаси топган қиз билан учрашиб гаплашиб кўради.Қизга ҳаммасини тушунтиради. Бугун ҳотиржам бўлиб уйғондим,икки ой давомида Умидни уйида ҳадик билан ётиб ҳадик билан уйғонардим.Энди уй масаласини ҳал қилишим керак.Тамарадан уйимизни қандай қайтариб олишни ўйлашим керак,балки Абдулмалик ёрдам берар.Лекин нима деб айтаман... Иш вақтида Абдулмалик ҳабар ёзибди боғга кел дея,юрагим ҳапқириб кетди.Уни кўраман,ҳаяжон ила ишимни якунлаб боғга чиқдим.Абдулмалик жиддий қиёфада нимадирларни ўйлаб ўтирарди.Салом бериб ёнига ўтирдим... -Моҳирам сенга муҳим гапим бор,сендан ҳеч нимани яширгим йўқ.Мен бугун биттаси билан учрашувга чиқяпман... -Мен бугун учрашувга чиқяпман. Абдулмаликнинг гапларини эшитиб дарров кўзимда ёш мавжланди. -Бу гапларни сени йиғлашинг учун айтмаяпман жиннивойим,ёввойигинам дея қўимдан оҳиста тутди.-Сендан ҳеч нимани яширишни ҳохламадим,тоғам шуни ҳохладилар.Онажоним эса вафотларидан аввал тоғангни гапини икки қилма дегандилар.Онамни шу гапи учун ҳам учрашувга чиқмоқчиман.У қиз билан гаплашиб вазиятни тушунтираман.Сенга ҳали онажоним ҳақида айтмаганман,ҳали ҳотиржам бўлиб ҳаммасини айтиб бераман. Хўп дея бош силкидим. -Нима ҳафа бўлдингми?Жимсан. -Йўқ,шунчаки гапирмасликни ҳохладим. -Бу ўтиришинг,бу қарашлар,бу жимликдан рашк деган бир тўфондек туйғу бор.Ўша туйғуни ҳозир менинг ёввойигинам ҳис қиляпти. -Ҳечамда,бораверинг,учрашинг,ҳохласангиз уйланиб олинг. -Ростданми? Кулди Абдулмалик. -Ҳааа... -Ҳали уйланаман демадимку. -Майли мени ишларим бор,кўп қолиб кетмангааа,гапингизни айтиб тез қайтинг.Сизга беш дақиқа,эслаб қолинг беш дақиқа муҳлат.Онангизни ҳурмати учун ҳам бу учрашувга боришингизга рози бўлдим.Бўлмаса умуман юбормасдим. -Маҳмадонам,севаманда шу маҳмадоналигингни.Энди рашкчигинам ҳам бўлдинг.Лекин беш дақиқа кам эмасми? У қизни ҳатто юзини ҳам кўришга улгурмайманку. -Кўрмаганингиз ҳам яхшида. Ўзимни гапларимга ўзим ҳайронман.Ростдан Абдулмаликка эга чиқиб рашк қиляпманми? Ҳали турмуш қурмасимиздан рашкчи бўлдим қолдим.Йўғэе Моҳира жиннисанаа қанақа турмуш.Ҳали Абдулмалик бу таклифни бермади.Ўзимни гапимдан ўзим ҳижолат бўлиб уялиб кетдим. -Нима бўлди Моҳи кайфиятинг йўқ? Ёнимга Феруза келди. -Абдулмалик учрашувга чиқар экан,у уйлантиришмоқчи оиласи. -Оббо энди бу ҳам бормиди?Нима Абдулмалик севганим бор демабдими? Ҳар ҳолда у йигит киши айта олади... -Айтибди,оналари вафотларидан олдин тоғангни гапини икки қилма деганлари сабаб.Тоғаси топган қиз билан учрашувга чиқиб вазиятни тушунтирмоқчи. -Нима бўлса ҳам қиз тушинсинда дея Феруза ҳомуш тортди.-Мен ҳам ҳозир учрашувга боришим керак,лекин жойимдан Жўрабек акам кетдилар.Дадам билсалар тамомман. -Нимаааа? Жўрабек кетдими? -Ҳаа,ҳозир дадамга кўринмасдан туришим керак. -Ҳозир кетганига беш дақиқа бўлибди,яна ўн дақиқа йўлда юрса ҳам,беш дақиқа қиз билан суҳбат... -Нималар деяпсам Моҳиии? Кулди Феруза. -Учрашиб гаплашишга беш дақиқа бергандим.Бориб қайтиш вақтларини ҳисоблаяпман. -Войй войй воййй туппа тузук рашкчи бўлибсан қолибсан."Рашк тиме" бошландими? -Кулма,сен ҳам менинг жойимда бўлганингда шундай қилардинг. -Ҳадаа,мен бундан баттарини қилардим.Рашким тўфондан ҳам кучли,Жўрабек акамни ёнига яқин йўлаган қизларни босиб янчиб кетади. -Ўн дақиқа бўлди кетганига... -Войй бунақада жинни бўласану,мен ҳам ўтиролмасам керак.Ҳавотирдаман Жўрабек акам урушмасин дея.Кел бундай қиламиз,ўша учрашув жойларига бориб кузатамиз.Қайси рестаранга кетди... -*** шунга. -Нимааа? Жўрабек акам ҳам ўша ерга кетдилар. -Айни муддаода,унда юр кетдик. -Борсак тўполон қилма яна кулди Феруза. -Феруз мен қўрқяпман,ҳалиги янгамни айтганларини эшитиб қочиб кетгим келяпти.Рўмолимни тўғирлаётган Феруза пиқ этиб кулди. -Мен қўрқмайман ҳеч нимадан деган Моҳира сенми? Ахир мени илк кечамда роса далда бўлгандингкууу. -Бошингга тушмагунингча билмас экансанда,қарагин бутун танамни қалтироқ босди. -Энди Моҳигинам бу ҳар бир қизни бошида бор экан.Сен қўрқма,янгамиз айтгандан сал ваҳималироқ бўладидаа. Жилмайди Феруза... -Эее борейй далда бўлишни ўрнига қўрқитяпсан. -Бўлди,бўлди қўрма,ҳотиржам бўл.Ҳаммаси яхши бўлади дея Феруза юзимдан ўпди.-Юзингдан ўпиб турай,лабларингга бугун поччамиз эга чиқади.Феруза қош қоқди. -Эее жинниии... -Феруззаа чиқ энди кетамиз,ташқаридан Жўрабекнинг овози эшитилди.Демак ҳозир Феруза чиқса Абдулмалик акам кирадилар.Юрагим тез тез уриб тез нафас олиб чиқарардим,ҳаяжон,қўрқув сабаб. Феруза хонадан чиққач,ўйлаганимдек бироз туриб Абдулмалик акам кирдилар.Кўзларимни юмиб олдим,ҳуддики ҳозир ёнимга келиб қучадигандек дир дир қалтирардим. -Қалбим қуёши салом қилмайсанми? Ёримни жарангдор овозини эшитиб салом қилишим ёдимга тушди,ҳаяжондан янгам айтган гаплар ҳам ёдимдан чиқаётганди. Муниса билан яхши чиқишим ҳақиқий опа сингилдек бўлиб кетдик,лекин Мунира билан ҳеч чиқиша олмадик.У жудаям қўрс ҳеч кимни менсимайдиган бўлиб улғайди.Катта бўлгани сайин Мунира кўча қизига айлана бошлади.Ҳатто бизга билдирмай ҳомиладор ҳам бўлиб боласини олдиришга ҳам улгурибди ва бир йил аввал бутунлай бузуқ қизлар сафига кириб уйдан чиқиб кетганди.Ўша йили дадамни бизнеси орқага кетиб касодга учради.Ҳам ўгай қизининг қилмишлари ва касодга учраши дадамни қаддини букиб тўшакка михлаб қўйди.Мен ҳам ўша йили ўқишга топшириш йилим эди.Аммо топшираолмадим ва яқин дугонам Ферузани дадасини меҳмонхонасида ишлай бошладим.Яхшиям Феруза бор экан,бўлмаса иш қидириб сарсон бўлардим.Меҳмонхонада ишлаб яхшигина ҳақ олардим.Бу укамни ўқишига,дадамни дори дармонига бемалол етаётганди. -Феруз бугун муҳим кун биласанаа? Феруза ўқирди ва ўқишдан чиқиб меҳмонхонага келарди.Ярим кун иш ўрганиб ишларди. -Ҳаа биламан Моҳи,махсус кийим ва ясама сочларимиз ҳам тайёр. Феруза олиб келган кийимларни кийдим,Феруз ҳам кийингач ясама сочимизни ва пардозни Ферузани машинасида давом эттирамиз дея чиқдик хонадан.Чиқиш эшигига етганда Ферузага гапираман деб унга қараб қаршимдагиларни кўрмай қолиб урилдим.Елкам яна эрталабгидек яхшигина оғриди. -Аййййй... -Кўзингга қарасангчи дея мен урилган йигит шундай дедида ёнидаги қиз билан ичкарига кириб кетишди.Негадир овози таниш. -Воооввв келишгангина йигит эканми?Юр Моҳи қайтайлик бу йигит қайси хонага жойлашар экан,исми нима билиб олардик. -Феруззз юр жинни,кўрмадингми ёнида қизчаси бор дея анқайиб қолган Ферузни қўлидан тортқилаб кўчага олиб чиқдим.Машинада пардоз қилиб тайёрланиб бўлгач манзилимизга йўл олдик. -Вой Моҳи бу йигитларни қара,келишган экан. -Феруз яна бошладингми? Ҳиссиётга берилиб,нимаси келишган маймунзодаку булар. -Мушакларини қарагин. -Ўша мушакдорларинг мана бунимни кўрса иштонига ҳўллаб қўйганини сезмай қолишади.Белимдаги озроқ кўриниб турган тўппончамга ишора қилдим. -Бу совуқ матоҳингни ҳам олдингми? -Ҳар эҳтимолга қарши,энди юрақол ахмоқзодаларни овлайликчи.Тайёрмисан? -Мен ҳар доим тайёрман,Феруза нозланибгина сочларини тўғирлади. -Унда кетдик дедимда кофтам билан қуролимни беркитиб ясама сочимни тўғирлаб олдимда бошимни тик тутганча йигитлар томон юра бошладим. Давоми бор.
    1 комментарий
    41 класс
  • Класс
  • Класс
  • Класс
  • Класс
  • Класс
  • Класс
  • Класс
  • Класс
  • Класс
  • Класс
Показать ещё