Свернуть поиск
ЛАСЫЯ
Ласы ў беларускай мове – той, які мае асаблівую цягу да каго-небудзь, чаго-небудзь. Іншымі словамі, прагны, сквапны. Але слова «ласы», як не дзіўна, не мае аніякага дачынення да балсунскіх Ласых. Прозвішча ўпершыню фіксуецца ў Баўсунах у 1811 годзе. Але не як Ласы, а як Лысы (Лысый). То-бок, продак Ласых, хутчэй за ўсё, атрымаў такаую мянушку з-за праблемаў з валасамі. Сяляне Лысыя былі прыгоннымі паноў Азерскіх. Адкуль іх перасялілі ў Баўсуны – пакуль не высветлена.
У Баўсунах жылі тры браты Лысыя: Гаўрыла Міронаў (прыкладна 1745 г.н.), Сямён Міронаў (1765 г.н.) і Пётр Міронаў (1770 г.н.). Сямён, верагодна, памёр бяздетным. У Пятра былі сыны Фёдар і Фядос, якія збеглі з Баўсуноў. Фёдар уцёк з вёскі ў 1810 г., а Фядос – у 1816 годзе. У 1834 г. Фядос вярнуўсяў вёску, але праз два гады ізноў збег. Ужо канчаткова.
У Гаўрылы Міронава Лысага былі два сыны: Ціхан і Сямён. Сямёна аддалі ў 1808 г. у рэкруты.
У вёсцы ў сярэдзіне ХІХ ст. засталіся жыць толькі Ціхан і ягоныя сыны Самойла, Нічыпар і Пётр.
Самойла Ціханаў быў дваровым чалавекам паноў Азерскіх.
У Пятра Ціханава былі сыны Навум і Пракоп.
У пачатку ХХ ст. прозвішча Лысы набыло форму Ласы.
Сяргей Навумавіч Ласы (Ласаў) у Першую сусветную вайну быў малодшым унтэр-афіцэрам Лейб-гвардыі грэнадзёрскага палка. 25 жніўня 1914 г. быў паранены ў пальцы ў сяле Высокае. Праходзіў лячэнне ў Маскве. Атрымаў другое раненне ў сакавіку 1915 г., але выжыў і вярнуўся ў родную вёску.
Пасля рэвалюцыі, у 1920-х гг., у Казацкіх Балсунах пражывалі чатыры сям’і Ласых. Гэта сем’і Мікіты Навумавіча, Сямёна Навумавіча і Сяргея Навумавіча. Як іх называлі ў вёсцы – Навумёнкаў, або Навумавых. А таксама сям’я Сідара Пракопавіча Ласага.
Дачка Мікіты Навумавіча - Кацярына Мікітаўна, некалькі дзесяцігоддзяў працавала ў Казацкіх Балсунах настаўніцай пачатковых класаў і навучыла чытаць і пісаць не адно пакаленне балсунцаў.
0 комментариев
2 класса
04:19
03:29
Добавил 3 фото в альбом
Добавил 2 фото в альбом
загрузка
Показать ещёПравая колонка