Саъдии Шерозӣ. Саади. Saadi Shirazi. سعدی

Саъдиё, навбатӣ имшаб дуҳули субҳ накӯфт, Ё магар рӯз набошад шаби танҳоиро?!

Ба ишқи рӯи накӯ дил касе диҳад, Саъдӣ, Ки эҳтимол кунад хӯи зишту некӯро.

Саъдӣ, зи фироқи ту на он ранҷ кашидаст, К-аз шодии васли ту фаромуш кунад онро.

Саъдӣ аз сарзаниши халқ натарсад, ҳайҳот, Ғарқа дар Нил чӣ андеша кунад боронро?

Саъдӣ андар кафи ҷаллоди ғамат мегӯяд: Бандаам, банда ба куштан диҳу мафрӯш маро!

Саъдӣ, маломат нашнавад, в-ар ҷон дар ин сир меравад, Сӯфӣ, гаронҷонӣ бибар, соқӣ, биёвар ҷомро!

Саъдӣ алам шуд дар ҷаҳон, сӯфию омӣ гӯ, бидон, Мо бутпарастӣ мекунем он гаҳ чунин асномро.