KNERES DANI YES SIRUMEM QEZ

KNERES  DANI  YES SIRUMEM  QEZ
Yes sirumem. Qez
Ես լուսաբացին աչքերս բացեցի Ոչ թե քո եփած սուրճի բուրմունքից, Ոչ թե քո անուշ երգեցիկ ձայնից` Այլ ինչ-որ տհաճ և շատ անորոշ մի լռությունից... Բարձիս դրված էր փոքր ինչ ճմրթված, Մի անշուք ծրար... Մի պահ ինձ թվաց դեռ չեմ արթնացել, Ու դեռ քնած եմ քո կողքին անուշ... Բայց չէ', քնած չեմ, և երազ չէ սա, Ո'չ էլ չար կատակ, և ո'չ էլ խաբկանք... Դռան արանքից զույգ աչքերդ էին նայում ինձ անթարթ.. Չէ', վստահ եղիր , քո այս հարվածից Ես չեմ մահանա, Կարող ես հանգի~ստ, առանց վարանել թողնել , հեռանալ... Եթ
Չհասկացա, ի°նչ կատարվեց այդ գիշեր, Չհասկացա, ո°նց որբացա և աշխարհս ո°նց դատարկվեց այդ գիշեր, Չհասկացա, թե արևս ո°նց խառնեցիր օտար, սառը լուսնի հետ, ...Բայց հասկացա, որ մահացա իմ մարմնի մեջ այդ գիշեր... Չհասկացա, որ ողջ կյանքում քեզ նայել եմ վարագույրի ետևից, Որ ողջ կյանքում, ինձ ժպտացել, բայց կախվել ես օտար աստղի փեշերից, Չհասկացա , անուրջներս ո°նց խամրեցին ու մահացան այդ գիշեր, ...Բայց հասկացա, անշառավիղ տխրությունը ինձ որդեգրեց այդ գիշեր։ Իսկ դու, իսկ դու չհասկացար, որ արևդ անվերադարձ
Լռի՛ր, դու իմ սիրտ, լռի՛ր, չխոսես, Եթե պետք լինի ինքս էլ կասեմ Աշխարհի՛ն, մարդկա՛նց, իմ վիշտը թախծոտ, Բայց մի՛ շտապիր ,կգա ժամանակ, Կգա տխուր պահ և ես կխոսեմ : Խնդրու՛մ եմ, լռի՛ր, դու մի՛ շտապիր, Ինձանից առաջ քայլեր մի՛ գցիր, Ուզում եմ ինքս, ինքս ես ասեմ, Իմ վիշտն ու ցավը ես արտահայտեմ, Բայց թե շտապես, ես կհեռանամ: Բայց ուր էլ գնամ ,դու ինձ հետ կգաս, Նորից դու կասես, չես կարող լռել, Դու այնպես կասես, որ ես կարտասվեմ, Ու հենց այդ պահին բոլորը կզգան, Որ տխուր եմ ես, որ տխուր ես դու:
Show more