En büyük darbeyi ise sığındığın o sahte lüks değil.
Kendi kanından olanlar vuracak. Ananın, babanın, seni büyütenlerin yüzüne bakacak tek bir zerre şerefin kalmadığında, onların nefreti seni diri diri gömecek. Akrabaların adını anmaktan utanacak, ailen seni bir vebalı gibi hayatından söküp atacak. Ömrünün son demlerinde, elindeki paralar satılmış ruhunun çürümüş kokusunu örtmeye yetmeyecek; kendi yalnızlığının ve bitmeyen pörsümüş gururunun zindanında, bir damla saygıya aç olarak, kendi pisliğinde boğulup gideceksin!Faniye Annem, canım annem.Gulnoza.
Sana karşı içim saygıyla ve büyük bir mahcubiyetle dolu ama kalbimdeki bu acı artık göğsüme sığıp taşmıyor. Sormadan edemiyorum annem,neden bakamadın Gülnaz’a? Neden onun bu karanlık, çamurlu yollara sapmasına engel olamadın? O uçuruma doğru koşarken neden elinden tutup onu o bataklıktan çekip almadın, neden onu hak yoluna, doğruya döndüremedin? Bir anne olarak onun ruhundaki bu çürümeyi, bu hırsı nasıl görmedin? O nefsinin, paranın ve ucuz zevklerin peşinden gidip hem kendini hem de o masum evladını, senin öz torununu ateşe atarken nasıl dur diyemedin?Vallahi en çok senin o ak saçlarına, o bükülmüş beline, o temiz ve dertli yüreğine acıyorum Faniye Annem.
загрузка
Показать ещёПравая колонка